Gelliusz Maksymus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gellius Maximus (zm. 219) – był rzymskim uzurpatorem przeciwko rządom cesarza Heliogabala.

Gelliusz Maksymus był synem Lucjusza Gelliusza Maksymusa, lekarza i członka senatu[1]. Służył jako oficer w legionie IV Scythica w Syrii i wykorzystał zamęt w czasie rządów Heliogabala, by ogłosić się cesarzem. Rebelię szybko stłumiono, a Gelliusza Maksymusa zabito[2][1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Nutton 1971 ↓, s. 262.
  2. Kasjusz Dion ↓, Historia rzymska LXXIX, 7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Źródła
Opracowania