General Leclerc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
'General Leclerc'
Rodzaj Grusza (Pyrus)
Gatunek Pyrus communis L., (Grusze zachodnie)
Grupa odmian zimowe
Rodzice siewka 'Komisówki'
Hodowca A. Nobloz
Data wyhodowania 1950
Właściciel INRA
Data zarejestrowania 1990 (PL)[1]
Pochodzenie Francja

Grusza 'General Leclerc' – odmiana uprawna (kultywar) gruszy należąca do grupy grusz zachodnich. Zimowa odmiana wyselekcjonowana z siewek Komisówki we Francji w 1950, przez A. Nobloza. Do Polski sprowadzona w 1975 roku, do Rejestru Odmian prowadzonego przez Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych wpisana w 1990 roku[1].

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Drzewo rośnie bardzo silnie, po wejściu w okres owocowania wzrost słabnie. Korona wyniosła o mocnej konstrukcji, z wzniesionymi, grubymi konarami, ma tendencję do zagęszczania się.
Owoce
Duże lub bardzo duże, kształtu zmiennego, szeroko stożkowate, czasem gruszkowate. Skórka żółtozielona, gładka, pokryta jednolitym, brązowomiodowym ordzawieniem. Szypułka krótka , średniej grubości. Miąższ kremowobiały, drobnoziarnistej konsystencji, soczysty, kwaskowato-słodki.

Zastosowanie[edytuj]

Zimowa odmiana deserowa. Polecana zarówno do uprawy towarowej jak i amatorskiej. Jej udział w produkcji, od momentu jej sprowadzenia do Polski systematycznie rośnie.

Uprawa[edytuj]

Bardzo wcześnie wchodzi w okres owocowania (3-4 rok po posadzeniu), owocuje corocznie i obficie. Kwitnie średnio wcześnie i jest dobrym zapylaczem dla wielu odmian. Może wiązać owoce partenokarpiczne.

Podkładka i stanowisko[edytuj]

Jako podkładki zaleca się zarówno siewki gruszy kaukaskiej, jak i wszystkie typy pigwy, z którą zrasta się bardzo dobrze.

Zdrowotność[edytuj]

Na mróz średnio odporna, na parcha średnio odporna, wrażliwa na zarazę ogniową.

Zbiór i przechowywanie[edytuj]

Zbiór owoców najczęściej przypada na przełom września i października. Do spożycia nadają się w miesiąc po zbiorze. W chłodni przechowują się do 5 miesięcy.

Przypisy

  1. a b Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych: Lista Odmian Roślin Sadowniczych wpisanych do Krajowego Rejestru w Polsce. [dostęp 2013-04-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-29)].

Bibliografia[edytuj]

  1. Dorota Kruczyńska, Alojzy Czynczyk: Zeszyty Pomologiczne Grusza. Skierniewice: Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa, 2002. ISBN 83-88707-38-8.
  2. Grzegorz Łysiak: Uprawa i odmiany gruszy. Warszawa: Hortpress, 2006. ISBN 83-89211-18-1.
  3. Ireneusz Sosna: Uprawa gruszy. Kraków: Plantpress, 2007. ISBN 978-83-89874-51-1.