Genrikas Zimanas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Genrikas Zimanas (ur. 1910, zm. 1985) – litewski działacz komunistyczny, dziennikarz i filozof, w latach 1940–1970 redaktor naczelny dziennika „Tiesa”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie żydowskich właścicieli ziemskich. W 1932 roku ukończył studia na Wydziale Biologii Uniwersytetu Witolda Wielkiego, po czym pracował w żydowskich instytucjach oświatowych na terenie Litwy, pisywał również do żydowskiej prasy. W 1934 roku przyłączył się do nielegalnej Komunistycznej Partii Litwy. Po zajęciu Litwy przez ZSRR w 1940 roku został redaktorem naczelnym dziennika „Tiesa” – litewskojęzycznego odpowiednika „Prawdy”. W latach II wojny światowej brał aktywny udział w ruchu partyzanckim na Wileńszczyźnie, ciążą na nim zarzuty Instytutu Pamięci Narodowej o zbrodnię dokonaną na Polakach w Koniuchach[1].

Po 1945 roku powrócił do pracy dziennikarskiej – do 1970 roku kierował „Tiesą”, a później również czasopismem „Kommunist”. W swoich licznych publikacjach zajmował się problemami ideologii, kultury i tożsamości żydowskiej, był m.in. gorącym przeciwnikiem syjonizmu.

Odznaczony Orderem Virtuti Militari[1].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • „Di sowjetisze Jidn – patrioten fun zejer socjalistisz hejmland” („Radzieccy Żydzi – patrioci swojej socjalistycznej ojczyzny”, Moskwa 1984)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Virtuti Militari za dokonanie masakry w polskiej wsi Koniuchy (pol.). W: Historia Do Rzeczy [on-line]. Grupa Wirtualna Polska, 2014-09-24. [dostęp 2014-09-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zvi Gitelman, „Bitter legacy – confronting the Holocaust in the USSR”, Indiana University Press, Bloomington 1997