Gentile Bellini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gentile Bellini
Ilustracja
Autoportret Gentile Belliniego
Data i miejsce urodzenia 1429
Wenecja
Data i miejsce śmierci 1507
Wenecja
Dziedzina sztuki malarstwo
Epoka malarstwo renesansowe, Quattrocento

Gentile Bellini (ur. 1429 w Wenecji, zm. 23 lutego 1507, tamże) – włoski malarz[1].

Syn Jacopa Belliniego, starszy brat Giovanniego. Był uczniem Mantegni, pracował w Pałacu Dożów w Wenecji i Szkole św. Jana Ewangelisty. Działał głównie w Wenecji i uważany jest za ojca weduty weneckiej. W latach (1479–1480) przebywał na dworze sułtana w Turcji, gdzie namalował zachowany portret sułtana tureckiego, Mahometa II. Obraz ten znajduje się w National Gallery w Londynie. W tym okresie zaczęły powstawać obrazy o jaskrawej wschodniej kolorystyce. Na swych obrazach przedstawiał wielkie kompozycje figuralne, głównie uroczystości kościelne na tle architektury włoskiej np. Procesja Krzyża Świętego na Placu Świętego Marka w Rzymie (1496). Tworzył też medale, stając się znanym i cenionym włoskim medalierem. W Muzeum Narodowym w Warszawie znajduje się obraz Portret Lorenza Giustinianiego.

Dzieła malarza[edytuj | edytuj kod]

Bellini, Lorenzo Giustiniani, Muzeum Narodowe w Warszawie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bellini, Gentile (wł.). treccani.it. [dostęp 2017-12-10].