Geoffrey Keating

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Geoffrey Keating, irl. Seathrún Céitinn (ur. ok. 1570, zm. ok. 1645) – irlandzki duchowny katolicki, historyk i poeta.

Pochodził z hrabstwa Tipperary ze zirlandyzowanego rodu normańskiego. Z powodu zakazu kształcenia katolickich księży w Irlandii wyjechał w 1603 roku do seminarium duchownego w Bordeaux[1]. Do ojczyzny powrócił w 1610 roku jako doktor teologii i podjął posługę w wiejskiej parafii w okolicach Cahir. Około 1620 roku wygłosił serię kazań przeciwko niemoralnie prowadzącej się Ellinor Laffan, żonie jednego z lokalnych wielmożów[2]. Ściągnąwszy na siebie gniew jej rodziny został usunięty z parafii i musiał się ukrywać. Wedle tradycji żył przez kilka lat w jaskini. Wówczas spisał swoje najsłynniejsze dzieło, Foras Feasa ar Éirinn, historię Irlandii od stworzenia świata do najazdu Normanów w XII wieku[1].

W 1634 roku powrócił do pracy duszpasterskiej, obejmując probostwo w Cappoquin niedaleko Waterford. Zgodnie z tradycją został zamordowany przez żołnierzy Cromwella podczas angielskiego najazdu na Irlandię, nie ma jednak na to żadnych dowodów.

Przypisy

  1. a b Life and Work of Geoffrey Keating (Seathrún Céitinn) (ang.). ucc.ie. [dostęp 14 kwietnia 2011].
  2. Geoffrey Keating (ang.). W: The Catholic Encyclopedia [on-line]. New Advent. [dostęp 14 kwietnia 2011].

Bibliografia[edytuj]

  • Eire. Wiersze irlandzkie VI-XIX wiek, tłum. Ernest Bryll i Małgorzata Goraj-Bryll, Biblioteka Telgte, Poznań 2004, ISBN 83-914856-1-7.