Geografia Hongkongu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Położenie Hongkongu

Hongkong jest specjalnym regionem administracyjnym Chińskiej Republiki Ludowej, leżącym nad Morzem Południowochińskim. Obszar Hongkongu zajmuje cały półwysep Koulun wraz z licznymi w tym rejonie wyspami przybrzeżnymi. Hongkong leży 60 km na wschód od Makau (leży on na przeciwległym brzegu ujścia Rzeki Perłowej. Po drugiej stronie chińskiej granicy leży miasto Shenzhen

Powierzchnia, położenie i granice[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia – 1 104 km²

Położenie – 22°24'N i 114°11'E Hongkong zajmuje obszar 45 na 65 km.

Hongkong od północy graniczy z Chińską Republiką Ludową na długości 30 km, a linia brzegowa liczy 733 km.

Ukształtowanie poziome[edytuj | edytuj kod]

Hongkong leży na półwyspie Kowloon (Koulun), który posiada niezwykle urozmaiconą linię brzegową. Liczne są półwyspy, które dzielą się na mniejsze jednostki. Obszar półwyspu Kowloon wraz z licznymi przybrzeżnymi wyspami tworzy sieć zatok. Wszystkich wysp należących do Hongkongu jest 234. Wyspy w wielu miejscach tworzą cieśniny. Największe z wysp to: Lantau (147,16 km²), Hongkong (80,5 km²) oraz Lamma (13,55km²). Wyspa Hongkong jest położona na Morzu Południowochińskim, przy ujściu Rzeki Perłowej (Zhu Jiang). Cieśniną oddzielającą wyspę od półwyspu jest Port Wiktorii, jeden z najgłębszych portów świata. Wybrzeże jest riasowe, częściowy występują także odcinki namorzynowe. W wielu miejscach wybrzeże uległo przeobrażeniu i tereny te zajęte są przez nabrzeża portowe.

Zdjęcie satelitarne Hongkongu

Budowa geologiczna i rzeźba[edytuj | edytuj kod]

Cały półwysep Koulun raz z wyspami stanowi fragment częściowo zanurzonego w morzu pasma górskiego. Półwysep Koulun jest zbudowany w większości ze skał wulkanicznych, głównie mezozoicznych granitów. Resztę stanowią skały osadowe różnego wieku. Region Hongkongu należy do dolno paleozoicznych fałdowań – kaledonitów.

Hongkong leży na obszarze górzystym, gdzie wznoszą się niskie góry o wysokościach od 300 do 900 m n.p.m. Najwyższym szczytem jest Tai Mo o wysokości 957 m n.p.m. Wyspy Hongkongu także mają górzysty charakter, gdzie najwyżej wzniesioną jest wyspa Hongkong – Wzgórze Wiktorii o wysokości 554 m n.p.m. W krajobrazie Hongkongu dominują pagórki, często ze stromymi zboczami, gdzie terytorium Hongkongu pozbawione jest obszarów równinnych.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Hongkong leży w strefie klimatu zwrotnikowego monsunowego, gdzie wpływ na klimat mają wiatry monsunowe. Fakt ten sprawia, że w Hongkongu występują sezonowe opady deszczu.

Temperatury są na ogół wysokie, zimą, która jest sucha i słoneczna średnie wartości termiczne wynoszą 17-18 °C. Lato to okres gorący i wilgotny związany z monsunem letnim. Temperatury wynoszą średnio 26-29 °C. W ciągu dnia często zdarzają się temperatury upalne, ale wartości te rzadko przekraczają 32 °C.

Hongkong cechuje się wysokimi opadami deszczu, gdzie średnio w ciągu roku spada 2160 mm. Największe opady występują latem, gdzie przez okres monsunu letniego spada około 3/4 rocznych opadów. Najmniejsze deszczu spada zimą, także okres jesienny należy do suchych i słonecznych. Od lipca do października sporadycznie region ten nawiedzają tajfuny.

Wody[edytuj | edytuj kod]

W obrębie Hongkongu występują niewielka sieć rzeczna, gdzie rzeki są krótkie i spływają ze zboczy górskich. Cieki wodne cechują się zmiennością wodostanu. W północno-zachodniej części znajduje się wschodnia część estuarium Rzeki Perłowej. Na terenie Hongkongu znajduje się kilka jezior, największe to Plover Cove Reservoir leżące w północno-wschodniej części Hongkongu.

Obszar miejski, w głębi lądu tereny pokryte roślinnością

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

Szata roślinna w obrębie terytorium jest dobrze zachowana, gdyż tereny miejskie zajmują około 1/5 powierzchni Hongkongu. Około 20% powierzchni Hongkongu zajmują wiecznie zielone lasy monsunowe, które skupiają się na wyspie Lantau. Duże obszary zajmują parki i rezerwaty przyrody. Należy jednak tu pamiętać iż wszystkie lasy jakie rosną na terenie Hongkongu to roślinność wtórna. Pierwotna szata roślinna została przeobrażona, choć są miejsca, jak wyspa Lantau gdzie zachowała swój charakter roślinności klimatu zwrotnikowego monsunowego. Wśród roślinności Hongkongu występują także roślinność namorzynowa i łąkowa.

Fauna jest dość uboga. Bogaty jest jedynie świat ptaków, które mają dogodne warunki do bytowania. Licznie występującym gatunkiem jest kania czarna, a poza nią różne gatunki ptaków wodnych. Wśród ssaków występują jedynie małe gatunki, głównie gryzonie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]