Geologia historyczna
Geologia historyczna – dział geologii obejmujący naukę o rozwoju Ziemi (a zwłaszcza skorupy ziemskiej) i świata organicznego w przeszłości geologicznej. Zajmuje się też rekonstrukcją środowiska geograficznego różnych obszarów Ziemi w różnych momentach przeszłości (paleogeografia), a także ich klimatu (paleoklimatologia) i ekologii (paleoekologia)[1.1].
Metody geologii historycznej
[edytuj | edytuj kod]Metody geologii historycznej służą do określania:
- wieku względnego skał i procesów geologicznych:
- litologiczne (patrz litologia)[1.2],
- paleontologiczne (patrz paleontologia)[1.3],
- diatroficzne[1.4],
- geofizyczne[1.5],
- archeologiczne (patrz archeologia)[1.6],
- wieku bezwzględnego skał i procesów geologicznych:
- izotopowe[1.7],
- radiogeniczne[1.8],
- magnetometryczne (patrz magnetometria)[1.9],
- chemiczne i biologiczne[1.10],
- syderalne (patrz warwochronologia i dendrochronologia)[1.11],
- sedymentologiczne (patrz sedymentologia)[1.12].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Włodzimierz Mizerski, Stanisław Orłowski: Geologia historyczna. Wyd. 3, zmienione. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2017. ISBN 978-83-01-19350-8. (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Prezentacja najbardziej znanych polskich odsłonięć. aneksy.pwn.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-17)].
.jpg)
Kontrola autorytatywna (dział geologii):