Geometria algebraiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Geometria algebraiczna – dział matematyki z pogranicza algebry i geometrii, badający obiekty geometryczne metodami algebraicznymi[1][2] lub struktury algebraiczne metodami geometrii, teorii funkcji analitycznych, teorii kategorii i innych podobnych[1]. Rozwój geometrii analitycznej spowodował wyodrębnienie z niej geometrii algebraicznej w II połowie XIX wieku[1][2][3][4]. Jedną z teorii czerpiących z geometrii algebraicznej jest teoria pierścieni przemiennych[2][5]. Znajduje również zastosowania w fizyce[1]. Geometria algebraiczna zajmuje centralne miejsce we współczesnej matematyce; jest spoiwem łączącym tak odległe od siebie dziedziny, jak analizę zespoloną, topologię i teorię liczb.

Przypisy

  1. a b c d Geometria algebraiczna, Encyklopedia PWN
  2. a b c Prof. dr hab. Włodzimierz Waliszewski i in., Encyklopedia szkolna. Matematyka, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1988, ISBN 83-02-02551-8, s.72, Geometria algebraiczna
  3. Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa, 1984, ISBN 83-01-00002-3, T.2, s.43, Geometria
  4. Algebraic geometry, Britannica
  5. Modern algebra, Britannica