Georg Friedrich Kersting

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Georg Friedrich Kersting (ur. 31 października 1785 w Güstrow, zm. 1 lipca 1847 w Miśni) – malarz niemiecki. Był zaprzyjaźniony z Casparem Davidem Friedrichem i znajdował się pod jego wpływem. Był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli malarstwa wnętrz okresu biedermeier.

Urodził się w wielodzietnej rodzinie mistrza szklarskiego. Dzięki wsparciu rodziny w ciągu trzech lat studiował na Królewskiej Akademii Sztuki w Kopenhadze. Studia kontynuował na Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie. Wraz z Casparem Davidem Friedrichem w 1810 wędrował po Karkonoszach.

Obrazy wnętrz przyniosły mu sławę. Zainteresował się nim Johann Wolfgang von Goethe i zorganizował loterię dla wsparcia młodego malarza.

Po klęsce Napoleona w Rosji w 1812 przystąpił do ochotniczego Korpusu Lützowa i uczestniczył w walkach z wojskami Napoleona, za co został odznaczony Krzyżem Żelaznym.

W latach 1816-1818 pracował w Warszawie jako nauczyciel rysunków dzieci Adama Jerzego Czartoryskiego i Anny Zofii Sapiehy.

22 czerwca 1818 został kierownikiem pracowni malarskiej w Królewskiej Saskiej Manufakturze Porcelany w Miśni. W tym samym roku poślubił Agnes Sergel.

W roku 1822 przystąpił do loży wolnomularskiej Phoebus Apoll w Güstrow.

Bibliografia[edytuj]

  • Bärbel Kovalevski: Georg Friedrich Kersting. 1785 - 1847.. Berlin: Verlag Dr. Bärbel Kovalevski, 2010. ISBN 978-3-9812252-6-6..