Georg Ratzinger (ur. 1924)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Georg Ratzinger
Kapelan, prałat honorowy, infułat
Georg Ratzinger
Kraj działania Niemcy
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1924
Pleiskirchen
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 29 czerwca 1951
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RFN Bawarski Order Zasługi Österreichisches Ehrenzeichen für Wissenschaft und Kunst I Klasse Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy
Ten artykuł dotyczy brata Benedykta XVI. Zobacz też: Georg Ratzinger (1844-1899).

Georg Ratzinger (ur. 15 stycznia 1924 w Pleiskirchen) – niemiecki duchowny katolicki, protonotariusz apostolski, dyrygent chórów kościelnych, starszy brat papieża Benedykta XVI.

Życiorys[edytuj]

Od dzieciństwa interesował się muzyką i grał na organach kościelnych już jako 11-latek. Rozpoczął edukację muzyczną, ale przerwał ją w 1942 po wcieleniu do Wehrmachtu. Był ranny w czasie walk we Włoszech (1944); po wojnie przebywał przez krótki czas w amerykańskim obozie jenieckim.

W styczniu 1946 wspólnie z młodszym bratem Josephem rozpoczął studia w seminarium archidiecezjalnym metropolii monachijsko-fryzygijskiej; bracia otrzymali wspólnie święcenia kapłańskie 29 czerwca 1951 z rąk kardynała Michaela von Faulhabera.

Georg Ratzinger kontynuował studia w dziedzinie muzyki kościelnej w Monachium. Po ich ukończeniu w 1957 został dyrygentem chóru w parafii w Traunstein. W lutym 1964 zastąpił zmarłego ks. Theobalda Schremsa na stanowisku dyrektora muzycznego katedry św. Piotra w Ratyzbonie i dyrygenta chóru katedralnego (chorus master) Regensburger Domspatzen, zrzeszającego młodych śpiewaków. Wraz z chórem nagrywał płyty z dziełami muzyki kościelnej (m.in. J.S. Bacha) i odbywał tournée koncertowe po wielu krajach (USA, kraje skandynawskie, Kanada, Tajwan, Japonia, Irlandia, Polska, Węgry, Watykan), a także coroczne podróże z koncertami po Niemczech. Chór śpiewał m.in. w maju 1977 na konsekracji biskupiej Josepha Ratzingera, w 1978 w czasie wizyty w Niemczech królowej brytyjskiej Elżbiety II i w 1980 w czasie wizyty w Monachium Jana Pawła II.

Przeszedł na emeryturę z pracy z chórem w 1994, pozostał kanonikiem kapituły katedralnej w Ratyzbonie. Ponownie stał się obiektem zainteresowania mediów po wyborze brata na papieża w kwietniu 2005.

Wyróżnienia i odznaczenia[edytuj]

Został uhonorowany tytułami papieskimi – kapelana (1967), prałata honorowego (1976) i infułata (1994).

W 1981 odznaczono go Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi RFN.