George Pell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
George Pell
Kardynał prezbiter
Ilustracja
George Pell (2012)
Herb George Pell Nolite timere
Nie lękajcie się
Kraj działania Australia
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1941
Ballarat
Prefekt Sekretariatu ds. Gospodarczych Stolicy Apostolskiej
Okres sprawowania 2014–2019
(od 2017 urlopowany)
Arcybiskup metropolita Sydney
Okres sprawowania 2001–2014
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 19 grudnia 1966
Nominacja biskupia 30 marca 1987
Sakra biskupia 21 maja 1987
Kreacja kardynalska 21 października 2003
Jan Paweł II
Kościół tytularny S. Maria Domenica Mazzarello
Odznaczenia
Kawaler Orderu Australii Centenary Medal (Australia) Kawaler Wielkiego Krzyża Orderu Grobu Świętego Krzyż Wielki Orderu Zakonu Rycerzy św. Łazarza
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 maja 1987
Konsekrator Frank Little
Współkonsekratorzy Ronald Mulkearns,
Joseph O’Connell

George Pell (ur. 8 czerwca 1941 w Ballarat) – australijski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy Melbourne w latach 1987–1996, arcybiskup metropolita Melbourne w latach 1996–2001, arcybiskup metropolita Sydney w latach 2001–2014, członek Rady Kardynałów w latach 2013–2018, prefekt Sekretariatu ds. Gospodarczych Stolicy Apostolskiej w latach 2014–2019 (od 2017 urlopowany), kardynał prezbiter od 2003.

W grudniu 2018 został skazany przez sąd w Melbourne nieprawomocnym wyrokiem za przestępstwa seksualne wobec małoletnich, a w lutym 2019 objęty papieskim zakazem publicznego pełnienia posługi i kontaktów z małoletnimi. 13 marca 2019 Pell został uznany przez sąd w Melbourne za winnego przestępstw seksualnych wobec dwóch 13-letnich chłopców i skazany na 6 lat więzienia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W młodości był aktywnym sportowcem, startował w zawodach wioślarskich oraz grał w piłkę nożną i futbol australijski.

Studiował w Międzydiecezjalnym Seminarium w Melbourne. Święcenia kapłańskie przyjął 19 grudnia 1966 w Rzymie z rąk kardynała Grzegorza Piotra XV Agagianiana, prefekta Kongregacji Rozkrzewiania Wiary. Studia kontynuował w Rzymie, gdzie w 1967 w Athenaeum Propaganda Fide obronił licencjat z teologii, i na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie w 1971 obronił doktorat z filozofii. Ponadto w latach 80. odbył studia podyplomowe na Uniwersytecie Monasha w Clayton (dzielnicy Melbourne).

Pracował jako wikariusz w kilku parafiach australijskich oraz w instytucjach edukacyjnych kurii diecezjalnej Ballarat, wydawał pismo diecezjalne „Light” (1979–1984), współpracował ze szkołami i uczelniami katolickimi w diecezji. W latach 1985–1987 był rektorem Corpus Christi College (regionalnego seminarium stanów Wiktoria i Tasmania).

30 marca 1987 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji Melbourne ze stolicą tytularną Scala. Sakry biskupiej udzielił mu 21 maja 1987 arcybiskup metropolita Melbourne, Frank Little. Od lipca 1996 do marca 2001 sprawował urząd arcybiskupa metropolity Melbourne. W marcu 2001 objął funkcję arcybiskupa metropolity Sydney, zastępując kardynała Edwarda Bede Clancy’ego, który przeszedł w stan spoczynku.

W latach 1988–1997 był przewodniczącym australijskiego Caritasu. Aktywnie działał na rzecz powstania Australijskiego Uniwersytetu Katolickiego. Z ramienia watykańskiej Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów był apostolskim wizytatorem seminariów w Nowej Zelandii, Papui-Nowej Gwinei i na Wyspach Salomona. Brał udział w sesjach Synodu Biskupów w Watykanie, między innymi w sesji specjalnej poświęconej Kościołowi w Oceanii (listopad–grudzień 1998).

W 2002 otrzymał złośliwą Nagrodę Erniego za wyrażenie opinii, iż „aborcja jest gorszym skandalem moralnym niż wykorzystywanie seksualne młodych ludzi przez księży”[1].

21 października 2003 Jan Paweł II mianował go kardynałem, nadając tytuł prezbitera S. Maria Domenica Mazzarello. Kardynał Pell uczestniczył w konklawe w latach 2005 i 2013.

13 kwietnia 2013, decyzją papieża Franciszka, został członkiem grupy dziewięciu kardynałów doradców, służących radą papieżowi w zarządzaniu Kościołem i w sprawach reformy Kurii Rzymskiej[2]. 12 grudnia 2018 został przez niego pozbawiony tej funkcji[3].

24 lutego 2014 papież Franciszek mianował go pierwszym prefektem Sekretariatu ds. Gospodarczych Stolicy Apostolskiej. W 2017 został urlopowany przez papieża Franciszka na czas trwania śledztwa dotyczącego seksualnego wykorzystywania małoletnich. 26 lutego 2019 szef Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej, Alessandro Gisotti, ogłosił za pomocą Twittera, że kardynał George Pell nie jest już prefektem tego sekretariatu. Gisotti nie wyjaśnił, czy prefekt został zdymisjonowany, czy upłynęła jego kadencja[4]. Tego samego dnia kardynał Pell otrzymał od papieża Franciszka zakaz publicznego pełnienia posługi i kontaktów z małoletnimi[5].

Oskarżenia dotyczące seksualnego wykorzystywania małoletnich[edytuj | edytuj kod]

29 czerwca 2017 został oskarżony o wielokrotne molestowanie seksualne[6]. W swojej odpowiedzi Pell zaprzeczył wszystkim zarzutom. Na czas trwania procesu został urlopowany. Główna część procesu, podczas którego w jego obecności przesłuchano 50 domniemanych ofiar, rozpoczęła się 5 marca 2018 i trwała do 29 marca[7][8][9]. 1 maja sąd uznał, że połowa wysuwanych wobec niego zarzutów molestowania seksualnego jest wystarczająco udowodniona i może doprowadzić do jego ukarania, co oznaczało rozpoczęcie procesu karnego w sprawie molestowania[10].

Zarzuty wobec kardynała podzielono na dwa okresy – wydarzenia z roku 1996 oraz lata 60. i 70. – które postanowiono rozpatrzyć podczas dwóch różnych procesów sądowych. Pierwszy (dotyczący wydarzeń z 1996) rozpoczął się 7 listopada. 11 grudnia 2018 kardynał Pell został przez sąd w Melbourne uznany winnym przestępstw seksualnych wobec małoletnich. Drugi niezależny proces, dotyczący wydarzeń z lat 60. i 70., rozpoczął się 11 marca 2019[11]. 13 marca 2019 Pell został uznany przez sąd stanu Wiktoria za winnego przestępstw seksualnych popełnionych w 1996 wobec dwóch 13-letnich chłopców z chóru w katedrze świętego Patryka w Melbourne i skazany na 6 lat więzienia[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Ernies book: 1000 terrible things Australian men have said about women, Allen & Unwin, 2007
  2. Biuletyn watykański z 13.04.2013 (wł.). press.catholica.va. [dostęp 2013-04-13].
  3. Papież usunął dwóch kardynałów zamieszanych w pedofilię, deon.pl [dostęp 2018-12-12].
  4. Catholic News Agency: Cardinal Pell no longer prefect of Vatican’s economy secretariat (ang.). catholicherald.co.uk, 2019-02-26. [dostęp 2019-02-27].
  5. PAP: Kardynał George Pell otrzymał zakaz pełnienia posługi. PAP, 2019-02-26. [dostęp 2019-02-27].
  6. Adam Szostkiewicz: Kardynał walczący z pedofilią sam ma zarzuty o molestowanie. Papież na razie milczy. polityka.pl, 2017-06-29. [dostęp 2017-06-29].
  7. AAP: Four-week court hearing for Cardinal Pell (ang.). sbs.com.au, 2017-10-06. [dostęp 2018-03-05].
  8. Pedofilia w Kościele. Kardynał George Pell przed sądem. gazeta.pl, 2018-03-05. [dostęp 2018-03-06].
  9. Pell's barrister accuses magistrate of bias towards prosecutors (ang.). theguardian.com, 2018-03-28. [dostęp 2018-03-28].
  10. Bronił go papież, ale dowody okazały się obciążające. Kardynał będzie sądzony ws. molestowania. gazeta.pl, 2018-05-01. [dostęp 2018-05-03].
  11. Karol Kleczka: Jeden z najbliższych współpracowników papieża Franciszka uznany winnym nadużyć względem nieletnich. deon.pl, 2018-12-14. [dostęp 2018-12-14].
  12. George Pell: Cardinal jailed for child sexual abuse in Australia (ang.). BBC, 2019-03-13. [dostęp 2019-03-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]