George Russell (kierowca wyścigowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
George Russell
Ilustracja
George Russell podczas przedsezonowych testów Formuły 1 na torze Barcelona-Catalunya (2019)
Państwo  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 15 lutego 1998
King’s Lynn
Sezon 2019
Seria Formuła 1
Zespół Williams
Nr startowy 63
Partnerzy Robert Kubica
Sukcesy

2014: Formuła 4 BRDC (mistrz)
2017: GP3 (mistrz)
2018: Formuła 2 (mistrz)

Strona internetowa
George Russell na torze Circuit de Spa-Francorchamps podczas zawodów Europejskiej Formuły 3 (2015)

George Russell (ur. 15 lutego 1998 w King’s Lynn) – brytyjski kierowca wyścigowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Formuła 4 BRDC[edytuj | edytuj kod]

Po licznych sukcesach w kartingu, Russell rozpoczął karierę w jednomiejscowych samochodach wyścigowych w wieku 16 lat w 2014 roku w Formule 4 BRDC. Wystartował w 24 wyścigach, w ciągu których odniósł pięć zwycięstw oraz jedenastokrotnie stawał na podium. Uzbierane 483 punkty dały mu tytuł mistrza serii.

Formuła Renault[edytuj | edytuj kod]

Na sezon 2014 Brytyjczyk podpisał także kontrakt z fińską ekipą Koiranen GP na starty w Alpejskiej Formule Renault 2.0. W ciągu dwunastu wyścigów, w których wystartował, raz stanął na podium. Z dorobkiem 123 punktów uplasował się na czwartej pozycji w końcowej klasyfikacji kierowców. Startował również gościnnie w wybranych wyścigach Europejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0, gdzie odniósł zwycięstwo w ostatnim wyścigu sezonu.

Formuła 3[edytuj | edytuj kod]

W roku 2015 Brytyjczyk nawiązał współpracę z zespołem Carlin, startującym w Mistrzostwach Europy Formuły 3. Russell już w drugim starcie odniósł zwycięstwo. Było to jednak na znanym dla siebie torze Silverstone. W dalszej części sezonu nie był w stanie uzyskiwać podobnych wyników i jeszcze tylko dwukrotnie stanął na podium (był drugi na Norisringu oraz trzeci na Spa-Francorchamps). Na przestrzeni sezonu regularnie jednak plasował się w czołowej dziesiątce, w tym czternastokrotnie w czołowej szóstce, dzięki czemu zmagania zakończył na 6. miejscu (trzecim wśród debiutantów). Anglik wystartował także w prestiżowym wyścigu Masters of Formula 3. Kwalifikacje i wyścig kwalifikacyjny zakończył jako czwarty, jednak w głównym starcie zdołał przebić się na drugą lokatę. W planach miał także start w Grand Prix Makau, jednak ostatecznie zrezygnował z wyjazdu do Azji.

W sezonie 2016 George przeniósł się do innej brytyjskiej ekipy, HitechGP.

Seria GP3[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2017 Russell był kierowcą zespołu ART Grand Prix. Sezon rozpoczął od 4. i 5. miejsca w wyścigach w Hiszpanii. W kolejnym wyścigu na torze Red Bull Ring zdobył pierwsze pole position i zwycięstwo w serii GP3. Brytyjczyk zdobył pole position na torze Silverstone, po czym zwyciężył w pierwszym wyścigu weekendu i zajął 4. miejsce w drugim wyścigu. Zdominował wyścig na torze Spa-Francorchamps zdobywając Pole Position, wygrywając wyścig pierwszy oraz zajmując 2. miejsce w wyścigu drugim, a także uzyskując najszybsze okrążenie w wyścigu. Na torze Monza we Włoszech odniósł czwarte zwycięstwo w sezonie. Russell zdobył tytuł mistrza Serii GP3 2017 po zajęciu 4. miejsca w drugim wyścigu na torze Yas Marina.

Formuła 2[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2018 Russell został kierowcą zespołu ART Grand Prix w Formule 2. Wziął udział w 24 wyścigach, siedmiokrotnie zwyciężył a jedenastokrotnie stanął na podium, pięciokrotnie startował z Pole Position. Mistrzowski tytuł Formuły 2 uzyskał po walce z Lando Norrisem, uzyskując 287 punktów.

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

19 stycznia 2017 Russell dołączył do programu juniorskiego zespołu Mercedes-AMG Petronas Motorsport. Wziął udział w piątkowych treningach przed GP Brazylii i Abu Zabi z zespołem Force India. W 2017 i 2018 roku uczestniczył na testach dla młodych kierowców na torze Hungaroring oraz 1 maja 2018 na testach opon Pirelli na torze Catalunya.

12 października 2018 został ogłoszony jako kierowca wyścigowy zespołu Williams F1 od sezonu 2019 jako partner Roberta Kubicy.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2014 Formuła 4 BRDC Lanan Racing 24 5 3 4 11 483 1
Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Koiranen GP 4 1 1 1 1 0 NS†
Tech 1 Racing
Alpejska Formuła Renault 2.0 Koiranen GP 12 0 0 0 1 123 4
2015 Europejska Formuła 3 Jagonya Ayam with Carlin 33 1 0 0 3 203 6
Grand Prix Makau Carlin 2 0 0 0 1 N/A 2
2016 Europejska Formuła 3 Hitech GP 30 2 3 5 9 274 3
Grand Prix Makau 2 0 1 0 0 N/A 7

† – Russell nie był zaliczany do klasyfikacji.

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Samochód Pozycje startowe / w wyścigach
Silnik 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21
2019 Australia Bahrajn Chińska Republika Ludowa Azerbejdżan Hiszpania Monako Kanada Francja Austria Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Singapur Rosja Japonia Meksyk Stany Zjednoczone Brazylia Zjednoczone Emiraty Arabskie
Wielka Brytania Williams Racing Wielka Brytania Williams
FW42
19 19 17 16 19 19 18 20 PL 19 18 15 14 14 18 17 18 19 18
Niemcy Mercedes
M10 EQ Power+ 1.6T V6
16 15 16 15 17 15 16 19 18 14 11 16 15 14 989NU 989NU 16 16 17

Źródło[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Standings, Formula 1® - The Official F1® Website [dostęp 2019-07-23] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]