Przejdź do zawartości

George T. Johnson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
George T. Johnson
52, 43
silny skrzydłowy/środkowy
Data i miejsce urodzenia

18 grudnia 1948
Tylertown

Wzrost

211 cm

Masa ciała

93 kg

Kariera
Aktywność

1972–1986

Szkoła średnia

Gulledge (Tylertown, Missisipi)

College

Dillard (1966–1970)

Draft

1970, numer: 79
Chicago Bulls

George Thomas Johnson (ur. 18 grudnia 1948 w Tylertown) – amerykański koszykarz występujący na pozycjach skrzydłowego oraz środkowego, mistrz NBA[1], zaliczony do drugiego składu najlepszych obrońców NBA.

Został wybrany w drafcie 1970 roku z odległym 79. numerem w 5. rundzie przez klub Chicago Bulls. Spędził tam cały sezon, jednak nie wystąpił w ani jednym spotkaniu rozgrywek zasadniczych i po roku został zwolniony. Po prawie półtorarocznej przerwie podpisał, jako wolny agent umowę z Golden State Warriors[2]. Z zespołem tym zdobył mistrzostwo NBA w 1975 roku. Za namową Ricka Barry zaczął egzekwować rzuty wolne techniką „od dołu”.

15 marca 1974 roku, w spotkaniu z Los Angeles Lakers, Johnson zanotował najwyższą w swojej karierze liczbę 30 zbiórek (14, punktów, 7asyst).[potrzebny przypis]

18 stycznia 1977 roku został wymieniony do Buffalo Braves, w zamian za wybór pierwszej rundy draftu 1977 - Wesleya Cox'a[2]. W przerwie przerwy letniej wytransferowano go do New Jersey wraz z wyborami pierwszych rund draftów 1978 (Micheal Ray Richardson) oraz 1979 (Cliff Robinson). Braves pozyskali w ten sposób późniejszego członka Hall Of Fame - Nate’a „Tiny” Archibalda[2]. Najbardziej udanym statystycznie okazał się w jego karierze sezon 1977/78, kiedy to notował średnio 8,7 punktu, 9,6 zbiórki, 1,4 asysty 1 przechwyt oraz 3,4 bloku[2]. W ostatniej z wymienionych kategorii został liderem ligi[3], podobnie jak i pod względem liczby dyskwalifikacji (20).

15 sierpnia 1980 roku trafił, jako wolny agent do San Antonio Spurs. W ramach rekompensaty Spurs odstąpili Nets późniejszy wybór pierwszej rundy draftu 1981 roku (Ray Tolbert)[2].

24 lutego 1981 roku ustanowił rekord kariery w blokach[4]. Występując w barwach San Antonio Spurs zanotował 13 bloków w wygranym (131–126) spotkaniu ze swoim byłym zespołem Golden State Warriors. Oprócz tego zaliczył także 9 punktów oraz zbiórek. 11 bloków zanotował w drugiej połowie spotkania, wyrównując tym samym ówczesny rekord NBA, ustanowiony w 1973 roku przez Elmore’a Smitha[5]. Zespół Spurs uzyskał w całym spotkaniu łącznie 20 bloków.

Był trzykrotnie liderem NBA w blokach[4]. Sześciokrotnie w swojej karierze zablokował co najmniej dziesięć rzutów rywala w trakcie jednego spotkania.

Ostatnie cztery lata swojej kariery spędził kolejno w Atlancie, New Jersey oraz Seattle. Karierę zakończył w 1986 roku. Na swoim koncie zgromadził 4369 (4,8) punktów, 5887 (6,5) zbiórek oraz 2082 (2,5) bloki[2].

Osiągnięcia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Finals Champions and MVPs. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  2. a b c d e f George T. Johnson - Statistics. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  3. Blocks Per Game - 1977-78. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  4. a b c NBA Blocks Leaders Year by Year. landofbasketball.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  5. Regular Season Records: Blocked Shots. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  6. All-Defensive Teams. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]