Georges St-Pierre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Georges St-Pierre
St-Pierre w 2009
St-Pierre w 2009
Pseudonim GSP, Rush[1]
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1981[1]
Saint-Isidore[1]
Obywatelstwo  Kanada[1]
Wzrost 178[1] cm
Masa ciała 84[1] kg
Styl walki Kyokushin, BJJ, zapasy
Kategoria wagowa średnia (od 2017), półśrednia (do 2013)[1]
Klub Tristar Gym[1]
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 28[1]
Zwycięstwa 26
Przez nokauty 8
Przez poddania 6
Przez decyzje 11
Porażki 2
  1. Bilans walk aktualny na 04.11.2017.

Georges St-Pierre (ur. 19 maja 1981 w Saint-Isidore) – kanadyjski zawodnik mieszanych sztuk walki, dwukrotny zdobywca mistrzowskiego pasa organizacji UFC w wadze półśredniej z 2006 i 2008 oraz wagi średniej z 2017.

Trzykrotnie – w 2008, 2009 i 2010 roku – został wybrany przez kanadyjską telewizję Sportsnet sportowcem roku w Kanadzie.

Sportowa kariera[edytuj]

Pierwszy kontakt ze sportami walki miał w wieku siedmiu lat, gdy rozpoczął treningi karate kyokushin. W późniejszym okresie ćwiczył również zapasy, boks, boks tajski oraz brazylijskie jiu-jitsu (BJJ). W lipcu 2006 roku otrzymał brązowy pas w BJJ od Renzo Gracie, a we wrześniu 2008 czarny od Bruno Fernandesa.

Mieszane sztuki walki[edytuj]

W styczniu 2002 roku zadebiutował jako zawodowiec w MMA. Wygrawszy 5 walk z rzędu przed czasem w kanadyjskiej federacji UCC i zdobywając jej pas mistrzowski, podpisał kontrakt z organizacją UFC. Zadebiutował dla niej w styczniu 2004 roku na UFC 46, gdy pokonał Karapeta Parizjana przez jednogłośną decyzję sędziów. Po kolejnym zwycięstwie (nad Jayem Hieronem) otrzymał szansę walki o wakujące mistrzostwo UFC w wadze półśredniej przeciwko byłemu mistrzowi, Mattowi Hughesowi. Odbyła się on 22 października 2004 roku (UFC 50); St-Pierre przegrał przez poddanie na sekundę przed końcem pierwszej rundy. Była to jego pierwsza porażka w profesjonalnej karierze MMA. Po przegranej z Hughesem, w maju 2005 obronił mistrzostwo TKO Major League (wcześniej UCC) poddając Dave’a Strassera. To była ostatnia walka dla kanadyjskiego TKO Major League, po niej podpisał długoterminowy kontrakt z UFC.

W ciągu następnych dwóch lat zwyciężył w 5 kolejnych walkach (w tym z B.J. Pennem), dzięki czemu zdobył prawo do rewanżowej walki z Hughesem. Doszło do niej 18 listopada 2006 na UFC 65. Tym razem zwyciężył St-Pierre (przez TKO), odbierając Hughesowi mistrzowski pas. Jednak sensacyjnie stracił go już w pierwszej obronie (UFC 69), przegrywając przez TKO z niżej notowanym Mattem Serrą.

Mistrzostwo odzyskał 19 kwietnia 2008 roku w Montrealu, nokautując Serrę w walce rewanżowej na UFC 83 (wcześniej zdobył tymczasowe mistrzostwo, pokonując po raz drugi Hughesa). Następnie sześciokrotnie je obronił, pokonując wszystkich rywali w dominującym stylu (Jona Fitcha, B.J. Penna, Thiago Alvesa, Dana Hardy’ego, Josha Koschecka i Jake’a Shieldsa). Swoją siódmą obronę pasa mistrzowskiego miał stoczyć 29 października 2011 roku na UFC 137 przeciw Carlosowi Conditowi ale z powodu kontuzji kolana na 10 dni przed galą musiał się wycofać z tego pojedynku[2]. Kolejną datę mistrzowskiego starcia ogłoszono na 4 lutego 2012, ale i tym razem do walki nie doszło ze względu na zerwanie więzadła w kolanie w grudniu przez St-Pierre’a, co spowodowało ponad 10-miesięczną absencję mistrza. Zamiast pojedynku St-Pierre vs Condit na lutowej gali, włodarze UFC zestawili ze sobą Condita z Nickiem Diazem o tymczasowe mistrzostwo w wadze półśredniej – ostatecznie zwyciężył Condit[3].

Do walki unifikacyjnej St-Pierre’a z Conditem w końcu doszło pod koniec 2012 roku na gali UFC 154 w Montrealu. Kanadyjczyk narzucił szybkie tempo, dzięki czemu miał przewagę w pierwszych dwóch rundach. W 3. rundzie Condit znokdaunował St-Pierre’a wysokim lewym kopnięciem w głowę, ale pod koniec rundy Kanadyjczyk doszedł do siebie i do końca rundy atakował Amerykanina w parterze. Ostatnie dwie rundy wyglądały podobnie co dwie pierwsze – obalenia przez St-Pierre’a i zadawanie przez niego serii ciosów łokciami i pięściami w parterze. Po końcowym gongu jednogłośnie na punkty zwyciężył St-Pierre oraz obronił siódmy raz z rzędu pas mistrzowski w kategorii do 77 kg[4].

16 marca 2013 pokonał jednogłośnie na punkty Nicka Diaza broniąc ósmy raz mistrzostwo[5], natomiast 16 listopada tego samego roku niejednogłośną decyzją sędziów zwyciężył Johny'ego Hendricksa[6] po czym zawiesił karierę zawodniczą[7].

Po prawie czterech lata wrócił do zawodowych startów mierząc się 4 listopada 2017 na UFC 2017 z mistrzem wagi średniej Brytyjczykiem Michaelem Bispingiem którego ostatecznie pokonał przez techniczne poddanie duszeniem zza pleców w drugiej rundzie, zostając tym samym mistrzem kat. średniej. Kanadyjczyk został również jednym z czterech zawodników w historii którzy zdobyli dwa pasy UFC w innych kategoriach wagowych, wcześnie ta sztuka udawała się Randy'emu Couturowi, B.J. Pennowi i Conorowi McGregorowi[8].

Osiągnięcia[edytuj]

Mieszane sztuki walki:

  • 2002-2003: mistrz Universal Combat Challenge (UCC) w wadze półśredniej
  • 2005: mistrz TKO Major League w wadze półśredniej
  • 2006-2007: mistrz UFC w wadze półśredniej
  • 2007-2008: tymczasowy mistrz UFC w wadze półśredniej
  • 2008-2013: mistrz UFC w wadze półśredniej
  • 2017: mistrz UFC w wadze średniej

Kyokushin karate:

  • 1992: All Canadian open Junior Kumite - 1. miejsce
  • 1993: All Canadian open Junior Kumite - 1. miejsce
  • 1994: All Canadian open Junior Kumite - 2. miejsce
  • 1995: All Canadian open Junior Kumite - 1. miejsce
  • 1996: All Canadian open Junior Kumite - 1. miejsce

Lista walk w MMA[edytuj]

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 26-2 Wielka Brytania Michael Bisping Techniczne poddanie (duszenie zza pleców) 2 4:23 UFC 2017 04.11.2017 Stany Zjednoczone Nowy Jork zmiana kategorii wagowej na średnią, zdobył mistrzostwo UFC w wadze średniej, występ wieczoru
Wygrana 25-2 Stany Zjednoczone Johny Hendricks Decyzja (niejednogłośna) 5 5:00 UFC 167 16.11.2013 Stany Zjednoczone Las Vegas obronił mistrzostwo UFC w wadze półśredniej, walka wieczoru
Wygrana 24-2 Stany Zjednoczone Nick Diaz Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 158 16.03.2013 Kanada Montreal obronił mistrzostwo UFC w wadze półśredniej
Wygrana 23-2 Stany Zjednoczone Carlos Condit Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 154 17.11.2012 Kanada Montreal obronił mistrzostwo UFC w wadze półśredniej
Wygrana 22-2 Stany Zjednoczone Jake Shields Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 129 30.04.2011 Kanada Toronto obronił mistrzostwo UFC w wadze półśredniej
Wygrana 21-2 Stany Zjednoczone Josh Koscheck Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 124 30.04.2011 Kanada Montreal obronił mistrzostwo UFC w wadze półśredniej, walka wieczoru
Wygrana 20-2 Wielka Brytania Dan Hardy Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 111 27.03.2011 Stany Zjednoczone Newark obronił mistrzostwo UFC w wadze półśredniej
Wygrana 19-2 Brazylia Thiago Alves Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 100 11.07.2009 Kanada Las Vegas obronił mistrzostwo UFC w wadze półśredniej
Wygrana 18-2 Stany Zjednoczone B.J. Penn TKO (przerwanie przez narożnik) 4 5:00 UFC 94 31,01,2009 Stany Zjednoczone Las Vegas obronił mistrzostwo UFC w wadze półśredniej
Wygrana 17-2 Stany Zjednoczone Jon Fitch Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 87 9.08.2008 Stany Zjednoczone Minneapolis obronił mistrzostwo UFC w wadze półśredniej, walka wieczoru
Wygrana 16-2 Stany Zjednoczone Matt Serra TKO (ciosy kolanem w korpus) 2 4:45 UFC 83 19.04.2008 Kanada Montreal zdobył i zunifikował mistrzostwo UFC w wadze półśredniej
Wygrana 15-2 Stany Zjednoczone Matt Hughes Poddanie werbalne (dźwignia na łokieć) 2 4:54 UFC 79 29.12.2007 Stany Zjednoczone Las Vegas zdobył tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze półśredniej, poddanie wieczoru
Wygrana 14-2 Stany Zjednoczone Josh Koscheck Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 74 25.08.2007 Stany Zjednoczone Las Vegas
Przegrana 13-2 Stany Zjednoczone Matt Serra TKO (ciosy pięściami) 1 3:25 UFC 69 7.04.2007 Stany Zjednoczone Houston stracił mistrzostwo UFC w wadze półśredniej
Wygrana 13-1 Stany Zjednoczone Matt Hughes TKO (wysokie kopnięcie i ciosy pięściami) 2 1:25 UFC 65 18.11.2006 Stany Zjednoczone Sacramento zdobył mistrzostwo UFC w wadze półśredniej, nokaut wieczoru
Wygrana 12-1 Stany Zjednoczone B.J. Penn Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC 58 4.03.2006 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 11-1 Stany Zjednoczone Sean Sherk TKO (ciosy pięściami i łokciami) 2 2:53 UFC 56 19.11.2005 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 10-1 Stany Zjednoczone Frank Trigg Poddanie (duszenie zza pleców) 1 4:09 UFC 54 20.08.2005 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 9-1 Stany Zjednoczone Jason Miller Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 52 16.04.2005 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 8-1 Stany Zjednoczone Dave Strasser Poddanie (dźwignia na rękę - kimura) 1 1:52 TKO 19:Rage 29.05.2005 Kanada Montreal obronił mistrzostwo TKO w wadze półśredniej
Przegrana 7-1 Stany Zjednoczone Matt Hughes Poddanie (dźwignia na łokieć) 1 4:59 UFC 50 22.10.2004 Stany Zjednoczone Atlantic City o mistrzostwo UFC w wadze półśredniej
Wygrana 7-0 Stany Zjednoczone Jay Hieron TKO (ciosy pięściami) 1 1:42 UFC 48 19.06.2004 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 6-0 Armenia Karapet Parizjan Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 46 31.01.2004 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 5-0 Stany Zjednoczone Pete Spratt Poddanie (duszenie zza pleców) 1 3:40 TKO 14:Road Warriors 29.11.2003 Kanada Victoriaville obronił kanadyjskie mistrzostwo UCC w wadze półśredniej
Wygrana 4-0 Stany Zjednoczone Thomas Denny TKO (przerwanie przez lekarza) 2 2:45 UCC 12:Adrenaline 25.01.2003 Kanada Montreal obronił kanadyjskie mistrzostwo UCC w wadze półśredniej
Wygrana 3-0 Stany Zjednoczone Travis Galbraith TKO (ciosy łokciami) 1 2:03 UCC 11:Thew next level 11.10.2002 Kanada Montreal obronił kanadyjskie mistrzostwo UCC w wadze półśredniej
Wygrana 2-0 Kanada Justin Bruckmann Poddanie (dźwignia na łokieć) 1 3:53 UCC 10:Battle 15.06.2002 Kanada Gatineau zdobył kanadyjskie mistrzostwo UCC w wadze półśredniej
Wygrana 1-0 Kanada Ivan Menjivar TKO (ciosy pięściami) 1 4:59 UCC 7:Bad Boyz 25.01.2002 Kanada Montreal

Filmografia[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g h i Statystyki i rekord MMA na sherdog.com (ang.). sherdog.com. [dostęp 2017-11-05].
  2. GSP wypada z karty walk UFC 137 (pol.). fight24.pl, 18.10.2011.
  3. GSP ponownie kontuzjowany, Diaz vs. Condit o pas interim (pol.). mmarocks.pl, 07.12.2011.
  4. Tomasz Chmura: UFC 154: St-Pierre vs. Condit – wyniki (pol.). mmarocks.pl, 2012-11-18. [dostęp 2017-02-19].
  5. Tomasz Chmura: UFC 158: St-Pierre vs. Diaz – wyniki i relacja (pol.). mmarocks.pl, 2013-03-16. [dostęp 2017-02-19].
  6. Tomasz Chmura: UFC 167: St. Pierre vs Hendricks – wyniki i relacja (pol.). mmarocks.pl, 2013-11-17. [dostęp 2017-02-19].
  7. Wojsław Rysiewski: St. Pierre: „Muszę odejść na jakiś czas” (pol.). mmarocks.pl, 2013-11-17. [dostęp 2017-02-19].
  8. K. Witek: Wyniki UFC 217: St. Pierre udusił Bispinga, Jędrzejczyk i Garbrandt stracili mistrzowskie pasy (pol.). mmanews.pl, 2017-11-04. [dostęp 2017-11-05].

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Matt Hughes
Mistrz UFC wagi półśredniej
18 listopada 2006 – 7 kwietnia 2007
Następca
Matt Serra
Poprzednik
Tymczasowy mistrz UFC wagi półśredniej
29 grudnia 2007 – 19 kwietnia 2008
Następca
Unifikacja tytułu tymczasowego z regularnym
Poprzednik
Matt Serra
Mistrz UFC wagi półśredniej
19 kwietnia 2008 – 13 grudnia 2013
(wakat)
Następca
Johny Hendricks
Poprzednik
Michael Bisping
Mistrz UFC wagi średniej
4 listopada 2017 –
Następca