Geovanis Cassiani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Geovanis Cassiani
Pełne imię i nazwisko Geovanis Cassiani Gómez
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1970
Turbo, Kolumbia
Wzrost 179 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1988–1992 Atlético Nacional 98 (2)
1993–1995 América Cali 61 (1)
1997–1998 Deportes Tolima 72 (3)
2000 Envigado FC 30 (1)
2001 Atlético Nacional 29 (0)
W sumie: 290 (7)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1990–1997  Kolumbia 7 (0)

Geovanis Cassiani Gómez (10 stycznia 1970 roku w Turbo), były piłkarz kolumbijski grający na pozycji obrońcy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Cassiani na początku kariery piłkarskiej był graczem Atlético Nacional, z którym w 1989 roku wygrał Copa Libertadores, ale był tylko rezerwowym dla René Higuity. W 1990 roku został zawodnikiem stołecznego klubu Millonarios Bogota. W swojej karierze grał także w zespole Envigado FC, a w 2001 roku kończył karierę w swoim pierwotnym klubie, Atlético Nacional, wygrywając z tym klubem w 2000 roku Copa Merconorte.

W 1990 roku Cassiani został powołany przez selekcjonera Francisco Maturanę na finały Mistrzostw Świata we Włoszech. Tam był trzecim bramkarzem dla René Higuity oraz Eduardo Niño i nie wystąpił w żadnym z meczów turnieju. Kolumbia odpadła w ćwierćfinale po porażce 1:2 (po dogrywce) z Kamerunem.

W 1992 roku Geovanis został powołany na inny turniej, tym razem na Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie. Tam także był trzecim bramkarzem, tym razem dla Miguela Calero oraz Faryda Mondragóna. Nie wystąpił w żadnym z meczów turnieju, a Kolumbia odpadła po fazie grupowej.