Gerard Piqué

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gerard Piqué
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Gerard Piqué Bernabeu

Data i miejsce urodzenia

2 lutego 1987
Barcelona

Wzrost

192 cm

Pozycja

obrońca

Informacje klubowe
Klub

FC Barcelona

Numer w klubie

3

Kariera juniorska
Lata Klub
1997–2004 FC Barcelona
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2004–2008 Manchester United 12 (0)
2006–2007 Real Saragossa (wyp.) 22 (2)
2008– FC Barcelona 391 (29)
W sumie: 425 (31)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2002–2003  Hiszpania U-16 7 (2)
2004  Hiszpania U-17 8 (3)
2006  Hiszpania U-19 8 (3)
2007  Hiszpania U-20 5 (1)
2006–2008  Hiszpania U-21 12 (1)
2009–2018  Hiszpania 102 (5)
2004–  Katalonia 10 (0)
W sumie: 152 (15)
  1. Aktualne na: 1 maja 2022.
  2. Aktualne na: 13 grudnia 2020.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
złoto Południowa Afryka 2010
Mistrzostwa Europy
złoto Polska/Ukraina 2012
Puchar Konfederacji
srebro Brazylia 2013
brąz Południowa Afryka 2009
Mistrzostwa Europy U-19
złoto Polska 2006
Odznaczenia
REAL ORDEN DEL MÉRITO DEPORTIVO ribbon.jpg
Piqué przed meczem reprezentacji Katalonii (2013)

Gerard Piqué Bernabeu (katalońska wymowa [ʒəˈɾar piˈke]; ur. 2 lutego 1987 w Barcelonie) – hiszpański piłkarz, występujący na pozycji środkowego obrońcy w hiszpańskim klubie FC Barcelona, w latach 2009–2018 reprezentant Hiszpanii. Złoty medalista Mistrzostw Świata 2010 i Mistrzostw Europy 2012. Jeden z założycieli firmy Kosmos[1].

Gerard karierę zaczynał w młodzieżówce FC Barcelona, skąd w lutym 2004 trafił do Manchesteru United. Od początku uznawany był za utalentowanego obrońcę. Swój debiut w barwach ekipy z Old Trafford zaliczył w październiku 2004 w wygranym 3:1 meczu z Sunderlandem, wchodząc na boisko z ławki rezerwowych. Po raz pierwszy w wyjściowym składzie wyszedł 29 marca 2006 przeciwko West Hamowi United, rozpoczynając mecz na prawej obronie, gdzie zastępował Gary’ego Neville’a.

Jednak na początku sezonu 2006/2007 Sir Alex Ferguson zdecydował się go wypożyczyć do klubu z jego ojczyzny, Realu Saragossa, aby umożliwić mu częstsze występy w podstawowej jedenastce. Hiszpan był obok braci (Gabriela i Diego) Milito jednym z lepszych piłkarzy swojej ekipy, która zajęła w tabeli Primera División 6. miejsce, premiowane startem w Pucharze UEFA w kolejnym sezonie.

Pique nie dane jednak było wystąpić w tych rozgrywkach, gdyż w lipcu 2007 musiał wrócić do Manchesteru United. W sezonie 2007/2008 był tylko graczem rezerwowym i wystąpił w zaledwie 9 meczach (z czego 5 w podstawowej jedenastce), dlatego jego wkład w wygranie rozgrywek Premier League i Ligi Mistrzów był niewielki.

Katalończyk w letnim oknie transferowym przed sezonem 2008/09 wrócił do Barçy, którą niewiele wcześniej przejął Pep Guardiola[2]. Jak się okazało, był to znakomity ruch zarówno dla klubu, jak i samego piłkarza. FC Barcelona zwyciężyła wtedy we wszystkich rozgrywkach, w których brała udział, a Piqué zaliczył 45 występów. Jednym z najlepszych momentów dla Gerarda był gol strzelony w El Clásico, które zakończyło się zwycięstwem Barcelony 6:2[3].

W kolejnych latach Piqué stał się niekwestionowym piłkarzem pierwszego składu zarówno w klubie, jak i reprezentacji Hiszpanii.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec Joan jest prawnikiem, a mama Montserrat dyrektorką szpitala. Ma młodszego brata Marca. Jego dziadek Amador Bernabeu był wiceprezydentem FC Barcelony.

W latach 2010-2022 był w związku z kolumbijską piosenkarką Shakirą[4]. Ciekawostką jest fakt, że obydwoje (Pique i Shakira) urodzili się 2 lutego – jest pomiędzy nimi równe 10 lat różnicy. Za pośrednictwem Facebooka oraz Twittera Shakira i Gerard poinformowali, że zostali rodzicami 22 stycznia 2013 rodził im się syn, którego nazwali Milan, a 29 stycznia 2015 drugi syn, Sasha[5][6].

Przyjaźni się z Ceskiem Fàbregasem, Carlesem Puyolem, Bojanem Krkiciem i Leo Messim[7].

Profil zawodnika[edytuj | edytuj kod]

Piqué to wysoki obrońca. Potrafi dogrywać górne piłki, dobrze radzi sobie w pojedynkach powietrznych, jak również w ofensywie. Jest specjalistą od tzw. stałych fragmentów gry.

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 1 maja 2022)[8]
Klub Sezon Liga Puchar kraju Puchar ligi Europa[a] Inne[b] Razem
Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
Manchester United 2004/05 0 0 1 0 1 0 1 0 0 0 3 0
2005/06 3 0 2 0 2 0 0 0 7 0
2006/07 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
2007/08 9 0 0 0 1 0 3 2 0 0 13 2
Razem 12 0 3 0 4 0 4 2 0 0 23 2
Real Saragossa (wyp.) 2006/07 22 2 6 1 28 3
Razem 22 2 6 1 0 0 0 0 0 0 28 3
FC Barcelona 2008/09 25 1 6 1 14 1 0 0 45 3
2009/10 32 2 1 0 11 2 5 0 49 4
2010/11 31 3 7 0 12 1 1 0 51 4
2011/12 22 2 8 0 5 0 3 0 38 2
2012/13 28 2 4 1 10 0 2 0 44 3
2013/14 26 2 2 0 9 2 2 0 39 4
2014/15 27 5 6 1 11 1 44 7
2015/16 30 2 5 2 7 1 4 0 46 5
2016/17 25 2 7 0 8 1 1 0 41 3
2017/18 30 2 7 1 9 1 2 0 48 4
2018/19 35 4 5 0 11 2 1 1 52 7
2019/20 35 1 2 0 7 0 1 0 45 1
2020/21 18 0 2 1 3 1 0 0 23 2
2021/22 27 1 2 0 10 2 1 0 40 3
Razem 391 29 65 7 0 0 127 15 23 1 606 52
W karierze 425 31 74 8 4 0 131 17 23 1 657 57

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 1 lipca 2018)

Reprezentacja Rok Mecze Gole
Hiszpania 2009 13 4
2010 16 0
2011 8 0
2012 11 0
2013 11 0
2014 6 0
2015 8 0
2016 12 1
2017 9 0
2018 8 0
Łącznie 102 5

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Największymi sukcesami Katalończyka są potrójne korony z FC Barceloną zdobyte w sezonach 2008/2009 i 2014/2015. Piłkarz wywalczył także mistrzostwo Anglii i Ligę Mistrzów z Manchesterem United w 2008. Poszczycić może się ponadto triumfem w Pucharze Ligi Angielskiej. Z reprezentacją Hiszpanii wywalczył mistrzostwo świata w 2010, mistrzostwo Europy w 2012, a także mistrzostwo Europy w reprezentacjach do lat 19 oraz 17.

Ponadto strzelił gola w El Clásico, który był setną bramką strzeloną przez piłkarzy FC Barcelony w rozgrywkach Primera División w sezonie 2008/2009.

W sezonie 2009/2010 zdobył po raz kolejny mistrzostwo Hiszpanii, a także Superpuchar Hiszpanii. W sezonie 2010/2011 wraz z Barceloną, zdobył mistrzostwo Hiszpanii oraz wygrał Ligę Mistrzów.

Manchester United[edytuj | edytuj kod]

FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Hiszpanii[edytuj | edytuj kod]

Gerard Piqué zadebiutował w pierwszej reprezentacji Hiszpanii w piłce nożnej 11 lutego 2009 w wygranym 2:0 meczu z Anglią. Brał udział w Mistrzostwach Świata do lat dwudziestu w Kanadzie w 2007 roku. Zagrał tam we wszystkich sześciu spotkaniach swojej reprezentacji, strzelił jednego gola (w wygranym 4:2 meczu z Brazylią w 1/8 finału). W ćwierćfinałowym meczu z reprezentacją Czech nie wykorzystał decydującej „jedenastki” w konkursie rzutów karnych i Hiszpania odpadła z turnieju.

W 2010 w RPA zdobył z reprezentacją Hiszpanii mistrzostwo świata. La Furia Roja pokonała w finale mundialu Holandię 1:0. Mecz rozstrzygnęła dogrywka, a bramkę zdobył Andrés Iniesta. W 2012 podczas Mistrzostw Europy 2012 w Polsce i na Ukrainie zdobył z reprezentacją Hiszpanii Mistrzostwo Europy w Piłce Nożnej. W finale w Kijowie pokonali Włochów 4:0, bramki dla Hiszpanii strzelili David Silva, Jordi Alba, Fernando Torres i Juan Mata[9].

W 2018 był uczestnikiem Mistrzostw Świata w Rosji. Po przegranym meczu w 1/8 finału z reprezentacją gospodarzy ogłosił, że kończy karierę reprezentacyjną[10][11].

Gole w reprezentacji Hiszpanii[edytuj | edytuj kod]

Lp. Data Miejsce Rywal Ocena Wynik Konkurencja
1. 28 marca 2009 Estadio Santiago Bernabéu, Madryt, Hiszpania  Turcja 1 – 0 1 – 0 el. do MŚ 2010
2. 12 sierpnia 2009 Philip II Arena, Skopje, Macedonia  Macedonia Północna 2 – 2 2 – 3 towarzyski
3. 5 września 2009 Estadio Riazor, A Coruña, Hiszpania  Belgia 3 – 0 5 – 0 el. do MŚ 2010
4. 14 października 2009 Bilino Polje, Zenica, Bośnia i Hercegowina  Bośnia i Hercegowina 0 – 1 2 – 5 el. do MŚ 2010
5. 13 czerwca 2016 Stadium Municipal, Tuluza, Francja  Czechy 1 – 0 1 – 0 Mistrzostwa Europy 2016

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • REAL ORDEN DEL MÉRITO DEPORTIVO ribbon.jpg Krzyż Wielki Orderu Zasług Sportowych (Hiszpania)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Uwzględniono:
    Liga Mistrzów UEFA – 126 (16)
    Liga Europy UEFA – 5 (1).
  2. Uwzględniono:
    Klubowe mistrzostwa świata – 5 (0)
    Superpuchar Europy UEFA – 2 (0)
    Superpuchar Hiszpanii – 16 (1).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. m, kosmos-website, kosmos-website [dostęp 2021-05-22] (ang.).
  2. Gerard Pique wraca do Barcelony › FCBarca.com, FCBarca.com [dostęp 2021-04-11] (pol.).
  3. Zemsta rozkoszą bogów: Real Madryt – FC Barcelona 2:6 › FCBarca.com, FCBarca.com [dostęp 2021-04-11] (pol.).
  4. Shakira y Gerard Piqué confirman que se separan (hiszp.). cnnespanol.cnn.com. [dostęp 2022-06-24].
  5. Paul Cockerton, First picture: Shakira and Gerard Pique's two-week-old baby Milan, mirror, 4 lutego 2013 [dostęp 2021-11-16] (ang.).
  6. Shakira baby: The name of the little boy revealed, HELLO!, 30 stycznia 2015 [dostęp 2021-11-16] (ang.).
  7. Messi, Piqué i Cesc nie strzelali razem od dziesięciu lat › FCBarca.com, fcbarca.com [dostęp 2017-11-23] (pol.).
  8. Gerard Piqué, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–podsumowanie występów) [online] [dostęp 2017-11-23].
  9. Hiszpania mistrzem Świata 2010.
  10. Wirtualna Polska Media, Mundial 2018: mecz z Rosją ostatnim dla Gerarda Pique w kadrze Hiszpanii – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 1 lipca 2018 [dostęp 2018-07-02] (pol.).
  11. INTERIA.PL, Mundial 2018: Andres Iniesta i Gerard Pique zakończyli kariery reprezentacyjne [dostęp 2018-07-02] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]