Gerard Szmyd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gerard Szmyd
kanonik
Data i miejsce urodzenia 22 października 1885
Krościenko Wyżne
Data i miejsce śmierci 11 grudnia 1938
Lwów
proboszcz parafii św. Marii Magdaleny we Lwowie
Okres sprawowania 1930–1938
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1910
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości
Krzyż Obrony Lwowa.jpg
Miejsce spoczynku ks. Gerarda Szmyda na cmentarzu Łyczakowskim

Gerard Szmyd (ur. 22 października 1885 w Krościenku Wyżnym, zm. 11 grudnia 1938 we Lwowie) – polski duchowny katolicki, teolog, kanonik, kapelan wojskowy i harcerski.

Życiorys[edytuj]

Studiował teologię na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Lwowskiego uzyskując tytuł doktora. W 1910 przyjął święcenia kapłańskie. Był profesorem w IV gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w listopadzie 1918 brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. W 1920 ochotniczo wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W latach 1920 i 1925 - 1930 był kapelanem Wojska Polskiego. Ponadto był także kapelanem sióstr Karmelitanek Bosych, Związku Obrońców Lwowa i harcerzy lwowskich, od 1926 do 1931 pełniąc również urząd przewodniczącego zarządu lwowskiego Związku Harcerstwa Polskiego.

Posługiwał jako wikary w Kałuszu i w bazylice archikatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Lwowie. W latach 1930-1938 proboszczem parafii św. Marii Magdaleny we Lwowie przy kościele pod tym wezwaniem. W tym czasie dokonano odnowy świątyni, wbudowano organy oraz wzniesiono obok dom parafialny Akcji Katolickiej, a po jego poświęceniu ks. Szmyd otrzymał pod koniec grudnia 1932 tytuł kanonika honorowego kapituły lwowskiej[1]. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Teologicznego. Do końca życia był asystentem Akcji Katolickiej Kobiet we Lwowie.

Zmarł na atak serca 11 grudnia 1938 podczas uroczystości poświęcenia Domu Katolickiego na Kulparkowie we Lwowie. Pierwotnie pochowany 14 grudnia 1938 na Cmentarzu Obrońców Lwowa. W okresie Ukraińskiej SRR w trakcie profanacji i zrównywania z ziemią Cmentarza Obrońców Lwowa Maria Tereszczakówna (polska działaczka społeczna) wraz z grupą kilku innych osób, w celu ratowania szczątków polskich bohaterów pochowanych na tym cmentarzu przeniosła kilka ciał zasłużonych Polaków w inne miejsce pochówków w tym do grobowców w głębi Cmentarza Łyczakowskiego. Po latach udało się ustalić, że miejscem spoczynku ks. Szmyda jest grobowiec rodzinny Kłosowskich (w grobie tym do 2011 spoczywał także arcybiskup lwowski Józef Teodorowicz, którego szczątki zostały tutaj ukryte w latach 70. w podobnych okolicznościach).

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]