Gerardus ’t Hooft

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gerardus ’t Hooft
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

5 lipca 1946
Den Helder

Zawód, zajęcie

fizyk

Strona internetowa

Gerardus ’t Hooft (ur. 5 lipca 1946 w Den Helder[1]) – holenderski fizyk teoretyczny. Laureat wraz z Martinusem J.G. Veltmanem Nagrody Nobla z 1999 roku za wyjaśnienie kwantowej struktury oddziaływań elektrosłabych[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Doktorat uzyskał w roku 1972 na Uniwersytecie w Utrechcie, gdzie w roku 1977 został profesorem fizyki teoretycznej. Jest członkiem Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk (KNAW). W roku 1986 został uhonorowany Medalem Lorentza[2].

Opracował między innymi zasadę holograficzną[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hooft Gerardus, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2022-11-29].
  2. a b c Gerardus ’t Hooft - Facts. [w:] The Nobel Prize in Physics 1999 > Gerardus ’t Hooft, Martinus J.G. Veltman [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-01-23]. (ang.)., autobiografia, Nobel Lecture A Confrontation with Infinity

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]