German-American Bund

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
German-American Bund
Amerikadeutscher Volksbund
Ilustracja
Państwo

 Stany Zjednoczone

Lider

Fritz Julius Kuhn

Data założenia

1936

Data rozwiązania

1941

Ideologia polityczna

narodowy socjalizm
izolacjonizm
antysemityzm
pangermanizm

Liczba członków

25 000 (płacących składki)
8 000 (bojówkarzy)

German-American Bund (niem. Amerikadeutscher Volksbund, w skrócie AV) – pronazistowska organizacja, zrzeszająca wyłącznie Amerykanów niemieckiego pochodzenia, utworzona w 1936 roku w Stanach Zjednoczonych w miejsce działającej wcześniej organizacji Friends of the New Germany. Miała na celu propagowanie ideologii narodowosocjalistycznej w kraju oraz kreowanie pozytywnego wizerunku III Rzeszy. Po wybuchu II wojny światowej prowadziła kampanie na rzecz izolacjonizmu Stanów Zjednoczonych i nieinterwencjonizmu w konflikt. W 1939 roku wykazano powiązania German-American Bund z władzami III Rzeszy. Wkrótce potem skazano jej przywódcę Fritza Juliusa Kuhna oraz innych działaczy. W 1941 roku, po przystąpieniu Stanów do wojny, organizacja została zdelegalizowana[1][2].

Powstanie[edytuj | edytuj kod]

Fritz Julius Kuhn

I wojna światowa przyczyniła się do pojawienia się wśród Amerykanów nastrojów antyniemieckich. Dochodziło do sytuacji, w których lokalne społeczności zakazywały działania wydawnictw niemieckojęzycznych i niemieckich towarzystw kulturalnych. Zabroniono słuchania niemieckiej muzyki, wydawania instrukcji w języku niemieckim, a biblioteki usuwały ze swoich zbiorów książki w tym języku. Sytuacja ta sprawiła, że wielu Amerykanów niemieckiego pochodzenia zmuszonych było do ukrywania swojej tożsamości[3]. W latach 20. XX wieku do Stanów Zjednoczonych napłynęła nowa fala imigrantów z Niemiec. Wśród nich były grupy, które nie poddały się asymilacji i akcentowały swoją niemieckość. Należeli do nich faszyści obawiający się ruchów socjalistycznych i komunistycznych w niestabilnym i ogarniętym kryzysami państwie. W Detroit w 1924 roku powstała Free Society of Teutonia – organizacja zrzeszająca niemiecką klasę średnią w Ameryce. Dwa lata później nazwę Teutonii zmieniono na National Socialist Society of Teutonia. Według amerykańskich dokumentów, połowa jej członków należała do NSDAP[4]. W maju 1933 roku faszyzujące niemieckie organizacje z całego kraju połączyły się pod nazwą Friends of the New Germany. Rosnące napięcia na tle nacjonalistycznym wraz z napięciami politycznymi na arenie międzynarodowej doprowadziły do reorganizacji ruchu i zmiany jego nazwy. W ten sposób powstał German-American Bund, na którego czele stanął pochodzący z Niemiec Fritz Julius Kuhn[3].

Ideologia[edytuj | edytuj kod]

Flaga młodzieżówki German-American Bund

Organizacja przyjmowała tylko Amerykanów, którzy udowodnili swoje niemieckie pochodzenie. Kuhn połączył nacjonalizm, pangermanizm, amerykański patriotyzm oraz ideologię białej supremacji. Na tej podstawie Bund głosił hasła o wspólnym, aryjskim pochodzeniu Niemców i Amerykanów. Statut organizacji stanowił, że jej członkowie muszą jednakowo bronić praw i instytucji Stanów Zjednoczonych jak niemieckiej krwi, ojczyzny oraz swoich braci i sióstr[4]. Promowano pogląd, iż George Washington był pierwszym faszystą, który chciał umocnić rządy jednostki kosztem demokracji[5]. Od NSDAP przejęto umundurowanie, salut rzymski jako pozdrowienie, a także swastykę, jako symbol aryjskiego nacjonalizmu. Bund posiadał własne oddziały szturmowe, w których mogło być nawet 8000 osób[1][3][4].

Bund uważał, że białej Ameryce oraz chrześcijańskiej cywilizacji zagrażają Żydzi, komunizm, socjalizm, liberalizm. Były to czynniki uważane przez organizację za tożsame. Nawoływano do bojkotu żydowskich przedsiębiorstw[3][4][6]. Organizacja krytykowała politykę New Deal prezydenta Franklina D. Roosevelta, łącząc go ze środowiskami żydowskimi[3].

Po wybuchu II wojny światowej Bund nawoływał do neutralności Stanów Zjednoczonych, podkreślano zalety izolacjonizmu i nieingerencji w sprawy europejskie. Wielu członków organizacji odmawiała służby wojskowej, uznając ją za nieuzasadnioną[1][4].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Organizacja miała charakter ogólnokrajowy. W całych Stanach posiadała 70 oddziałów[7]. Szacuje się, iż w Bundzie było 25 000 osób płacących składki. Minimalna darowizna wynosiła 50 centów, a miesięczna składka 75 centów[8]. Organizacja zaangażowała się w działalność propagandową i wychowawczą. Szczególną rolę odgrywały dzieci, które mogły wyjechać na specjalne obozy dla niemieckiej młodzieży[3]. W całym kraju było ok. 20 obozów[5]. Najważniejsze z nich to: Camp Siegfried w Yapahank, Hindenburg Park w Los Angeles, Camp Deutschhorst w Croydon, Camp Efdende w Detroit, Deutsche Centrale Farm w Cleveland[8]. Podczas pobytu w takich obozach odbywały się zajęcia ze strzelectwa, musztry, polowania czy eugeniki. Dostępne były biblioteki z literaturą propagandową. Dziewczyny mogły zrzeszyć się we Fraueschaft Division[9]. Obozy służyły także dorosłym jako miejsca spotkań. Mężczyźni mogli odbywać w nich kursy z przysposobienia obronnego czy uczyć się musztry[3].

Bund skupiał się na tzw. sąsiedzkim planie. Polegał on na wzmacnianiu więzi lokalnych, niemieckich wspólnot. Wykorzystywano przy tym amerykański styl życia i woluntaryzm, organizując sąsiedzkie spotkania czy prelekcje. W swojej działalności organizacja skupiała się na ludziach młodych, z klasy średniej. Chciano ich zainteresować nazizmem i zaangażować w działalność Bundu[4]. Organizacja organizowała również publiczne marsze i zebrania. 22 lutego 1940 roku w Nowym Jorku Bund świętował urodziny Washingtona. Podczas wystąpień chwalono amerykański patriotyzm oraz umiłowanie wolności, a także nawoływano do zwalczania antygermańskich postaw. W trakcie uroczystości obok siebie wisiały portrety Adolfa Hitlera oraz Washingtona. Podobnie było z flagami amerykańską i III Rzeszy[4]. Na marszu na cześć Washingtona oraz ustanowienia praw białego człowieka w Stanach w 1939 roku w Nowym Jorku zgromadziło się 20 000 osób[1]. Część z marszy kończyła się rozruchami lub było blokowanych przez organizacje żydowskie, antyfaszystowskie lub socjalistyczne[3].

German-American Bund współpracował z National Rifle Association, która pomagała w organizowaniu zajęć strzeleckich. Ponadto Bund chciał pokazać w ten sposób przywiązanie do amerykańskich wartości. Bund posiadał status organizacji afiliowanej przy NRA. Współpracował także z Ku Klux Klanem, the Christian Enforcers czy Silver Shirts[3][4].

Nie cała społeczność Amerykanów niemieckiego pochodzenia popierała działalność German-American Bund. Część z nich była przeciwna rasistowskiej i antysemickiej retoryce organizacji. Uważano, że ruch ten szkodzi wizerunkowi Niemców w Stanach Zjednoczonych i może doprowadzić do ich izolacji[3]. Działalność Bundu była obserwowana przez FBI, a w 1939 roku the House Un-American Activities Committee w swoim śledztwie udowodnił powiązania ruchu z III Rzeszą. Doprowadziło to do licznych zatrzymań i aresztowań działaczy Bundu, w tym Kuhna[1]. Po tym, jak Hitler wypowiedział wojnę Stanom Zjednoczonym w 1941 roku FBI zatrzymało dokumentację organizacji oraz jej członków. Ostatecznie w grudniu 1941 roku amerykański rząd zdelegalizował German-American Bund[1][3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f United States Holocaust Memorial Museum, German American Bund, „Holocaust Encyclopedia” [dostęp 2020-04-08].
  2. Hitler’s Early Foreign Policy, „Encyclopedia Britannica” [dostęp 2020-04-08].
  3. a b c d e f g h i j k Ells 2007 ↓.
  4. a b c d e f g h Shaffer 2010 ↓.
  5. a b Tylor 2017 ↓.
  6. Mueller 1937 ↓, s. 4.
  7. Taylor 2017 ↓.
  8. a b Mueller 1937 ↓, s. 7.
  9. Shaffer 2007 ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]