Gerszon Sirota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gerszon Sirota
Gershon Sirota.jpg
Gerszon Sirota około 1910 r.
Imię i nazwisko Gerszon Sirota
Data i miejsce urodzenia 1874
Odessa
Data i miejsce śmierci 1943
Warszawa
Gatunek żydowska muzyka wokalna
Zawód kantor, tenor

Gerszon Sirota (ur. 1874 w Odessie, zm. 1943 w Warszawie) – światowej sławy polski chazan, wykonawca żydowskiej muzyki wokalnej, tenor dramatyczny, w latach 1908-1927 nadkantor Wielkiej Synagogi w Warszawie.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej w Odessie. W 1896 roku zaczął śpiewać w Starej Synagodze w Wilnie. Sławę przyniosły mu liczne koncerty muzyki żydowskiej, szczególnie ten zorganizowany w 1903 roku przez wileńską gminę żydowską na część przebywającego z wizytą w mieście Theodora Herzla. W 1908 roku został głównym kantorem Wielkiej Synagogi w Warszawie.

W 1912 roku odbył tournée po Stanach Zjednoczonych. Występował również na deskach oper wielu europejskich miast z repertuarem religijnym, a także świeckim. W 1927 roku zrezygnował z funkcji kantora Wielkiej Synagogi i zajął się koncertowaniem poza granicami Polski. Nazywany "żydowskim Carusem", był tenorem dramatycznym, a równocześnie znakomicie opanował technikę koloraturowego śpiewu.[1] Jego głos utrwalono na wielu płytach gramofonowych (dziś nagrania dostępne są także w internecie). W 1939 roku powrócił do Warszawy, gdzie zastała go II wojna światowa. Od 1940 roku przebywał w getcie warszawskim, gdzie od 1941 roku w Wielkiej Synagodze dawał liczne koncerty muzyki religijnej.

Zginął spalony wraz z rodziną w bunkrze przy ulicy Wołyńskiej 6 podczas powstania w getcie. Jego żona zmarła naturalną śmiercią miesiąc wcześniej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. M. Fuks Muzyka ocalona, Warszawa 1989, s. 49