Gerygone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gerygone[1]
Gould, 1841[2]
Przedstawiciel rodzaju – krzakówka wielkodzioba (G. magnirostris)
Przedstawiciel rodzaju – krzakówka wielkodzioba (G. magnirostris)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina buszówkowate
Podrodzina buszówki
Rodzaj Gerygone
Typ nomenklatoryczny

Psilopus albogularis Gould, 1838 = Psilopus olivaceus Gould, 1838

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Gerygonerodzaj ptaka z podrodziny buszówek (Acanthizinae) w rodzinie buszówkowatych (Acanthizidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii, Nowej Gwinei, Nowej Kaledonii, Vanuatu, Wyspach Salomona, Półwyspie Malajskim, Wyspach Sundajskich, Filipinach, Celebes i Małych Wyspach Sundajskich[8].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 9-12 cm; masa ciała 5-11 g[9].

Systematyka[edytuj]

Nazewnictwo[edytuj]

  • Gerygone: gr. γηρυγονος gērugonos – echa, od γυρευω gēruō – śpiewać; γονη gone – potomek, dziecko. Nazwa nawiązuje do cienkiego, żałosnego śpiewu krzakówki białogardłej[10].
  • Psilopus: gr. ψιλος psilos – nagi, gładki; πους pous, ποδος podos – stopa[11]. Gatunek typowy: Psilopus albogularis Gould, 1838 = Psilopus olivaceus Gould, 1838.
  • Pseudogerygone: gr. ψευδος pseudos – fałszywy; rodzaj Gerygone Gould, 1841[12]. Gatunek typowy: Gerygone personata Gould, 1866.
  • Hapolorhynchus: gr. ἁπαλος hapalos – delikatny; ῥυγχος rhunkhos – dziób[13]. Gatunek typowy: Pseudogerygone albofrontata G.R. Gray, 1845.
  • Ethelornis: Ethel Rosina White (1876–1926), żona australijskiego ornitologa kpt. Samuela White'a; greckie ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak[14]. Gatunek typowy: Gerygone magnirostris Gould, 1843.
  • Royigerygone: Raoul „Roy” Sunday Bell (1882–1966), przyrodnik urodzony na wyspie Kermadec; rodzaj Gerygone Gould, 1841[15]. Gatunek typowy: Gerygone modesta von Pelzeln, 1860.
  • Wilsonavis: Francis Erasmus Wilson (ur. 1888), australijski chemik analityczny, kolekcjoner, entomolog i ornitolog; łac. avis – ptak[16]. Gatunek typowy: Psilopus fuscus Gould, 1846.
  • Maorigerygone: Maorysi (ang. Maori) z Nowej Zelandii; rodzaj Gerygone Gould, 1841[17]. Gatunek typowy: Curruca igata Quoy & Gaimard, 1830.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[18]:

Przypisy

  1. Gerygone, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Gould: A list of the birds of the Western coast, furnished by Mr Gould. W: G.R. Grey: Journals of two expeditions of discovery in North-West and Western Australia, during the years 1837, 38, and 39. Cz. 2. London: T. & W. Boone, 1841, s. 417. (ang.)
  3. J. Gould: A synopsis of the birds of Australia, and the adjacent Islands. London: John Gould, 1837-1838, s. 61. (ang.)
  4. R.B. Sharpe. Note X. Pseudogerygone rubra. „Notes from the Leyden Museum”. 1, s. 29, 1879 (ang.). 
  5. A. Reichenow. Bericht über die April-Sitzung 1908. „Journal für Ornithologie”. 56, s. 488, 1908 (niem.). 
  6. a b c G.M. Mathews. New generic names for Australian birds. „Austral Avian Record”. 1, s. 110, 1912-1913 (ang.). 
  7. G.M. Mathews, T. Iredale. A Reference List of the Birds of New Zealand. Part II. „Ibis”. Seria 10. 1, s. 437, 1913 (ang.). 
  8. F. Gill & D. Donsker (red.): Bristlebirds, pardalotes & Australasian warblers (ang.). IOC World Bird List: Version 7.1. [dostęp 2017-04-27].
  9. Gregory 2007 ↓, s. 595–601.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Gerygone.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Psilopus.
  12. Jobling 2017 ↓, s. Pseudogerygone.
  13. Jobling 2017 ↓, s. Hapolorhynchus.
  14. Jobling 2017 ↓, s. Ethelornis.
  15. Jobling 2017 ↓, s. Royigerygone.
  16. Jobling 2017 ↓, s. Wilsonavis.
  17. Jobling 2017 ↓, s. Maorigerygone.
  18. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Acanthizinae Bonaparte, 1854 - buszówki (wersja: 2017-03-18). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-04-27].
  19. BirdLife International 2016, Gerygone insularis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017 [online], wersja 2016.3 [dostęp 2017-04-27] (ang.).
  20. Gregory 2007 ↓, s. 597.

Bibliografia[edytuj]

  1. P. Gregory: Family Acanthizidae (Thornbills). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 14: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 544-611. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  2. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-04-27]. (ang.)