Getto w Lipawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Getto w Lipawie (łot. Liepājas geto) – żydowskie getto istniejące w latach 1942–1943 w Lipawie w Kurlandii.

Historia[edytuj]

Dzielnica żydowska została utworzona w czerwcu 1942, po tym jak wymordowano już większość mieszkających w mieście Żydów[1] – obejmowała fragment centralnej części miasta. Na czele Judenratu stanęli Zalman Israelit i Menachem Kaganski. Na terenie getta znalazła się m.in. synagoga, ośrodek medyczny, bibliotka i kuchnie żydowskie.

W porównaniu z podobnymi dzielnicami w Rydze i Dyneburgu na terenie getta w Lipawie panowały stosunkowo lepsze warunki[2]

Przypisy

  1. The remaining part of the Liepāja Jews were murdered in Šķēde, in the dunes near the Baltic Sea, on December 15, 1941. This was done according to the personal instructions of O. Drechsler, General Com­missioner of Latvia. Nearly all Police for the Maintenance of Order in the city were involved in transporting the Jews to the killing site. The pla­toon of the German SD and the Latvian SD carried out the shooting. The killing was executed in horrible ways. The mothers were made to hold their babies high above their shoulders for one of the shots to aim at the mother, and the other at the child. Altogether 2731 Jews were murdered in Šķēde during three days, źródło: Informacja na stronach MSZ
  2. The ghetto of Liepāja had slight­ly better conditions if compared to those in the ghettos of Riga and Dau­gavpils. This was mainly due to the German commandant Kersh­ner, whose behaviour towards the Jews, unlike the majority of the Nazis, was humane, źródło: Šteimanis J., Latvijas ebreju vēsture, Dau­gavpils 1995, s. 116