Giętkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giętkie
wieś
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat piski
Gmina Biała Piska
Sołectwo Giętkie
Liczba ludności (2011) 45[1]
Strefa numeracyjna 87
Kod pocztowy 12-230
Tablice rejestracyjne NPI
SIMC 0754791
Położenie na mapie gminy Biała Piska
Mapa lokalizacyjna gminy Biała Piska
Giętkie
Giętkie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Giętkie
Giętkie
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Giętkie
Giętkie
Położenie na mapie powiatu piskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu piskiego
Giętkie
Giętkie
Ziemia53°38′52″N 21°58′07″E/53,647778 21,968611

Giętkie (niem. Gentken) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Biała Piska. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Wieś powstała w ramach kolonizacji Wielkiej Puszczy. Wcześniej był to obszar Galindii. Giętkie powstało jako wieś ziemiańska, dobra służebne w posiadaniu drobnego rycerstwa (tak zwani wolni, ziemianie w języku staropolskim), z obowiązkiem służby rycerskiej (zbrojnej). W wieku XV i XVI wieś w dokumentach zapisywana była jako Gentken, Gantziken. Nazwa wsi wywodzi się od nazwiska pierwszego właściciela - Jerzego Giętkiego.

Wieś wzmiankowana w dokumentach już w roku 1424 jako obszar 40 łanowej dąbrowy przy barciach sołtysa Jenika. Dobra służebne lokowane w 1445, kiedy to komtur bałgijski i wójt natangijski Eberhard von Wesenthau nadał Jerzemu Giętkiemu 30 łanów na prawie magdeburskim, między jeziorami Roś (wtedy nazywane Warschen) i Kocioł (Kessel) i obok wsi Orłowo (nazywane wtedy Adams feld). W nadaniu wyznaczono trzy służby zbrojne, po trzech latach wolnizny.

W 1447 r. dokumenty wspominają o tartaku położonym między wsią Giętkie a jeziorem Roś.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Białuński: Kolonizacja Wielkiej Puszczy (do 1568 roku) - starostwa piskie, ełckie, straduńskie, zelkowskie i węgoborskie (węgorzewskie). Olsztyn, OBN, 2002, 237 str., ​ISBN 83-87643-97-1​, ISSN 0585-3893

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]