Giełgud (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb

Giełgudpolski herb szlachecki, odmiana herbu Działosza.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Sześcioramienna gwiazda złota i skrzydło czarne w polu czerwonym w słup. W klejnocie nad hełmem w koronie trzy pióra strusie.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Według Orgelbranda Giełgudowie mieli być nobilitowani pod koniec XVI wieku[1]. Nie zgadzałoby się to z ostatnimi ustaleniami, gdzie według popisu z roku 1567 z okolicy Kulwa stanąć miało dwunastu przedstawicieli rodu Giełgudów (musieli więc oni już być szlachtą wcześniej)[2].

Kojałowicz wspomina Baltazara Giełguda na Żmudzi w roku 1621[3].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Giełgud, (Gełgud).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Samuel Orgelbrand: Encyklopedyja powszechna. T. 9. Warszawa: Orgelbrand, 1869, s. 879.
  2. Henryk Łowmiański: Studia nad dziejami Wielkiego Księstwa Litewskiego. Poznań: Wydawn. Naukowe Uniw. Im. A. Mickiewicza, 1983, s. 199. ISBN 0554-8217.
  3. Wojciech Wijuk Kojałowicz: Ks. Wojciecha Wiiuka Kojałowicza Herbarz szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego zwany Nomenclator. Kraków: Druk W. L. Anczyca i SP., 1905, s. 187.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]