Giennadij Ziuganow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giennadij Ziuganow
Ilustracja
Giennadij Ziuganow (2018)
Data i miejsce urodzenia 26 czerwca 1944
Mymrino
Przewodniczący Komunistycznej Partii Federacji Rosyjskiej
Okres od 13 lutego 1993
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Federacji Rosyjskiej
Signature of Gennady Zyuganov.png
Odznaczenia
Order Aleksandra Newskiego Order Znak Honoru Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal 850-lecia Moskwy Medal Uczestnika Operacji w Syrii Order Przyjaźni Narodów (Białoruś)

Giennadij Andriejewicz Ziuganow, ros. Геннадий Андреевич Зюганов (ur. 26 czerwca 1944 w Mymrinie) – rosyjski polityk i publicysta, doktor nauk filozoficznych. Od 1993 przewodniczący Komunistycznej Partii Federacji Rosyjskiej. Deputowany do Dumy Państwowej Federacji Rosyjskiej (od 1993). Kandydat na urząd prezydenta Rosji w 1996, 2000, 2008 i 2012.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ziuganow pochodził z rodziny, w której rodzice i dziadkowie byli nauczycielami. Po ukończeniu szkoły średniej, w 1961 zaczął uczyć fizyki w szkole. Rok później rozpoczął studia na Wydziale Fizyki i Matematyki Instytutu Pedagogicznego w Orle. W latach 1963-1966 służył w Armii Radzieckiej i w 1966 wstąpił do KPZR. W 1966 wrócił na uczelnię i w tym samym roku poślubił Nadieżdę. Ukończył studia w 1969 roku.

Od 1967 działał na różnych szczeblach organizacyjnych Komsomołu w obwodzie orłowskim, a w latach 1972-1974 był przewodniczącym obwodowej organizacji Komsomołu. W latach 1974-1983 działał w różnych komórkach obwodowej organizacji KPZR, między innymi w wydziale propagandy i agitacji. W latach 1978-1980 studiował na Akademii Nauk Społecznych przy KC KPZR na kierunku socjologia i na zakończenie doktoryzował się. W 1980 wrócił do Orła i został regionalnym szefem partii komunistycznej ds. ideologii. Funkcję tę sprawował do 1983 został instruktorem partyjnym w dziale agitacji i propagandy KC KPZR, a w latach 1989-1990 zastępcą szefa propagandy KC KPZR. Był przeciwnikiem reform Michaiła Gorbaczowa i pierwszego prezydenta Rosji Borysa Jelcyna. Po założeniu Komunistycznej Partii Rosji w 1990 (jako części składowej KPZR pod koniec jej istnienia) stał się jej czołowym ideologiem. Dążył do połączenia ideologii komunistycznej z rosyjskim nacjonalizmem[1].

Po 1990 Giennadij Ziuganow stanął na czele Komunistycznej Partii Federacji Rosyjskiej. W 1996 i 2000 startował bez powodzenia w wyborach prezydenckich. W 1996 uzyskał 24 211 686 głosów (32,0%) w I turze oraz 30 113 306 głosów (40,3%) w II turze. W 2000 zdobył 21 928 468 głosów, co stanowiło 29,21%, jednak i tym razem nie zdobył prezydentury. Także w parlamencie jego komunistyczna partia zaczęła tracić wpływy. W kolejnych wyborach prezydenckich w 2004 nie wystartował. W wyborach prezydenckich 2008 uzyskał drugi z kolei wynik – 17,72% (13 243 550 głosów).

Giennadij Ziuganow odznaczony przez prezydenta Władimira Putina Orderem Aleksandra Newskiego, 2014

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Włodzimierz Marciniak, Rozkradzione imperium: upadek Związku Sowieckiego i powstanie Federacji Rosyjskiej, Kraków 2001, s. 125.
  2. Указ Президента Российской Федерации от 23.06.2014 г. № 447, Президент России [dostęp 2019-05-26].
  3. Группе депутатов Госдумы вручили медали Минобороны за законодательное содействие операции Вооруженных сил России в Сирии, kprf.ru [dostęp 2019-05-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]