Gieorgij Bajdukow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gieorgij Filippowicz Bajdukow
ros. Гео́ргий Фили́ппович Байдуко́в
ilustracja
generał pułkownik lotnictwa generał pułkownik lotnictwa
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1907
Taryszta
Data i miejsce śmierci 28 grudnia 1994
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1926-1988
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Główne wojny i bitwy
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Kutuzowa Order Suworowa Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” I klasy (ZSRR) Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” II klasy (ZSRR)Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (ZSRR) Order Przyjaźni Narodów Medal 100-lecia urodzin Lenina Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 30 years of victory rib.png 40 years of victory rib.png Medal „Za Zdobycie Królewca” Medal Weterana Sił Zbrojnych ZSRR Medal jubileuszowy XX-lecia Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej 30 years saf rib.png 40 years saf rib.png 50 years saf rib.png Medal 800-lecia Moskwy 60 years saf rib.png 70 years saf rib.png Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Gieorgij Filippowicz Bajdukow (ros. Гео́ргий Фили́ппович Байдуко́в, ur. 26 maja 1907 w miejscowości Taryszta w guberni tomskiej, zm. 28 grudnia 1994 w Moskwie) – radziecki pilot doświadczalny i dowódca wojskowy, generał pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1936).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1918 skończył szkołę podstawową w Barabińsku, pracował na kolei omskiej, w 1924 ukończył zawodową szkołę techniczną w Omsku, od marca 1926 służył w Armii Czerwonej. W październiku 1926 skończył leningradzką wojskowo-teoretyczną szkołę Sił Wojskowo-Powietrznych, a w 1928 wojskową szkołę lotników i został pilotem w samodzielnym oddziale lotniczym w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, 1930-1934 był pilotem doświadczalnym Naukowo-Badawczego Instytutu Sił Wojskowo-Powietrznych.

Prowadził wiele testowych prac nad myśliwcami i uczestniczył w opracowaniu metod "ślepych" startów i lądowań, od listopada 1934 uczył się na Wydziale Inżynieryjnym Akademii Wojskowo-Powietrznej im. Żukowskiego. W marcu 1935 został odwołany z akademii dla przygotowania transarktycznego lotu na samolocie ANT-25, 20 sierpnia 1935 w składzie załogi Zygmunta Lewoniewskiego brał udział w próbie przelotu, przerwanej z powodu usterki technicznej. Po tym prowadził dalsze testy ANT-25, we wrześniu 1935 został pilotem doświadczalnym zakładu lotniczego nr 22 w Moskwie; testował bombowce TB-3. 20-22 lipca 1936 jako drugi pilot załogi Walerija Czkałowa wykonał (wraz z Aleksandrem Bielakowem) lot z Moskwy przez Ocean Arktyczny i Pietropawłowsk Kamczacki, pokonując 9374 km w ciągu 56 godzin i 20 minut.

18-20 czerwca 1937 na samolocie ANT-25 z tą załogą wykonał lot bez międzylądowań z Moskwy przez Biegun Północny i Vancouver pokonując 8504 km w ciągu 63 godzin i 16 minut. Od marca 1940 do sierpnia 1941 testował bombowce Pe-2. Od września 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako zastępca dowódcy, a w lutym-marcu 1942 dowódca 31 Mieszanej Dywizji Lotniczej, od marca do maja 1942 dowodził Siłami Wojskowo-Powietrznymi 4 Armii Uderzeniowej, a w maju-czerwcu 1942 211 Mieszaną Dywizją Lotniczą. Od czerwca 1942 do grudnia 1943 dowodził 212 Szturmową Dywizją Lotniczą/4 Gwardyjską Dywizją Lotniczą, a od stycznia 1944 do maja 1945 4 Szturmowym Korpusem Lotniczym, od grudnia 1941 do marca 1943 walczył na Froncie Kalinińskim, od lipca do października 1943 Woroneskim, od października do grudnia 1943 1 Ukraińskim, od czerwca do sierpnia 1944 1 Białoruskim, a od sierpnia 1944 do maja 1945 2 Białoruskim.

Brał udział w bitwie pod Moskwą, operacji rżewsko-syczewskiej, wielkołuckiej i biełgorodzko-charkowskiej, bitwie o Dniepr, operacji kijowskiej, żytomiersko-berdyczowskiej, bobrujskiej, osowieckiej, mławsko-elbląskiej, pomorskiej i berlińskiej.

Od grudnia 1945 do lipca 1946 był zastępcą dowódcy 13 Armii Powietrznej Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, w 1951 ukończył Wyższą Akademię Wojskową, służył w Sztabie generalnym Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Kraju, 1955-1957 był I zastępcą szefa, a 1955-1972 szefem 4 Głównego Zarządu Ministerstwa Obrony ZSRR, następnie 1972-1988 naukowym konsultantem dowództwa wojsk obrony przeciwlotniczej. W maju 1988 zakończył służbę wojskową. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • starszy porucznik (14 lutego 1936)
  • kapitan (15 grudnia 1936)
  • major (27 lipca 1937)
  • pułkownik (28 lutego 1938)
  • generał major lotnictwa (17 marca 1943)
  • generał porucznik lotnictwa (19 sierpnia 1944)
  • generał pułkownik lotnictwa (9 maja 1961)

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

I inne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]