Gieorgij Cziczerin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gieorgij Cziczerin
Георгий Васильевич Чичерин
Georgy Chicherin 1920s.jpg
Data i miejsce urodzenia 12 listopada?/24 listopada 1872
Karauł, gubernia tambowska, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 7 lipca 1936
Moskwa, RFSRR, ZSRR
Komisarz ludowy spraw zagranicznych RFSRR
Okres od 30 maja 1918[1]
do 6 lipca 1923
Przynależność polityczna Rosyjska Komunistyczna Partia (bolszewików) (RKP(b))
Poprzednik Lew Trocki
Komisarz ludowy spraw zagranicznych ZSRR
Okres od 6 lipca 1923
do 21 lipca 1930
Przynależność polityczna Wszechzwiązkowa Komunistyczna Partia (bolszewików)(WKP(b))
Poprzednik funkcja utworzona
Następca Maksim Litwinow

Gieorgij Wasyljewicz Cziczerin ros. Гео́ргий (Ю́рий) Васи́льевич Чиче́рин (ur. 12 listopada?/24 listopada 1872 w majątku Karauł (gubernia tambowska) zm. 7 lipca 1936 w Moskwie) – rosyjski dyplomata, prawnik, komisarz ludowy spraw zagranicznych RFSRR (1918-1923), komisarz ludowy spraw zagranicznych ZSRR (1922-1930).

Życiorys[edytuj]

Pochodził z arystokratycznej rodziny. Przed I wojną światową urzędnik carskiego ministerstwa spraw zagranicznych. Od 1904 związany z partiami lewicowymi, od 1905 członek SDPRR (stronnik frakcji mieńszewików). W latach 1904-1918 na emigracji (Berlin 1905-1907, Paryż 1907-1914, Londyn 1914-1917) W 1917 pomógł Leninowi wrócić do Rosji. Działał w ruchu robotniczym Francji i Anglii.

Po powrocie do kraju w 1918 wstąpił do partii bolszewickiej. Od 10 stycznia 1918 wicekomisarz ludowy spraw zagranicznych Rosji sowieckiej, po podaniu się do dymisji z funkcji komisarza ludowego Lwa Trockiego (sprzeciwiającego się zawarciu traktatu brzeskiego) p.o. komisarza a następnie od 30 maja 1918 ludowy komisarz spraw zagranicznych. Prowadził rokowania brzeskie, w imieniu Rosji Radzieckiej podpisał z Niemcami układ w Rapallo (1922). Twórca radzieckiej służby dyplomatycznej. Od połowy lat 20. z powodu choroby (cukrzyca) tracił wpływy, formalnie ustąpił w 1930 wskutek konfliktu z Maksimem Litwinowem, który pomawiał go o pederastię.

Interesował się muzyką poważną, napisał książkę: "Mozart - etiuda badawcza" (wyd. pol. Poznań 1966).

Przypisy

  1. 13 marca 1918 - 30 maja 1918 - pełniący obowiązki komisarza ludowego spraw zagranicznych

Bibliografia, linki[edytuj]