Gieorgij Florow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gieorgij Nikołajewicz Florow
Ilustracja
Rosyjski znaczek pocztowy upamiętniający nadanie nazwy flerow pierwiastkowi 114
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1913
Rostów nad Donem
Data i miejsce śmierci 19 listopada 1990
Moskwa
Zawód fizyk jądrowy
Odznaczenia
Bohater Pracy Socjalistycznej

Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy
Nagroda Stalinowska Nagroda Stalinowska Nagroda Leninowska Nagroda Państwowa ZSRR

Gieorgij Nikołajewicz Florow (także Flerow[1]; ros. Георгий Николаевич Флёров; ur. 2 marca 1913 w Rostowie n. Donem, zm. 19 listopada 1990 w Moskwie) – fizyk rosyjski, profesor, członek Rosyjskiej Akademii Nauk.

Pomnik upamiętniający Florowa w Dubnej

Ukończył Państwowy Uniwersytet Politechniczny w Sankt Petersburgu, początkowo prowadził prace w dziedzinie fizyki jądrowej, uzyskując w 1940 r. poważny sukces, gdy wspólnie z K. A. Pietrzakiem stwierdził samorzutne rozszczepienie jąder uranu. Jego list do Stalina miał przekonać dyktatora do potrzeby podjęcia badań nad bombą atomową. W 1943 r. Florow stał się członkiem grupy sowieckich fizyków pracujących nad tą bronią. Był pracownikiem Instytutu Energii Atomowej im. I. Kurczatowa i wieloletnim dyrektorem Laboratorium Reakcji Jądrowych Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej. Jego prace obejmowały również zagadnienia z dziedziny energetyki jądrowej, promieniowania kosmicznego, syntezy ciężkich pierwiastków.

Zespół Florowa wytworzył cztery syntetyczne pierwiastki chemiczne: nobel (1956/63), rutherford (1964), lorens (1965) i dubn (1968)[2]. Na cześć uczonego pierwiastek o liczbie atomowej 114 nazwano flerowem[3].

Przypisy

  1. Flerow Gieorgij N.. W: Encyklopedia PWN [on-line]. [dostęp 2014-11-05].
  2. John Emsley: Nature's Building Blocks: An A-Z Guide to the Elements. Oxford University Press, 2011, s. 655-656. ISBN 0199605637.
  3. D. Rabinovich. Welcome Home, Flerovium!. „Chemistry International”. 35 (4), 2013. ISSN 0193-6484 (ang.). [dostęp 2016-08-01]. 

Bibliografia[edytuj]