Gieorgij Swiridow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gieorgij Wasiljewicz Swiridow (ros. Гео́ргий Васи́льевич Свири́дов, ur. 16 grudnia 1915 w Fatieżu, zm. 6 stycznia 1998 w Moskwie) – rosyjski kompozytor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1924 mieszkał w Kursku, w 1929 ukończył szkołę muzyczną, w 1932 podjął naukę w Pierwszym Leningradzkim Technikum Muzycznym, w 1935 debiutował jako kompozytor. W latach 1936-1941 uczył się w Konserwatorium Leningradzkim, w tym od 1937 w klasie kompozycji Dmitrija Szostakowicza. Praktycznie wszystkie jego rękopisy do roku 1941 zaginęły podczas blokady Leningradu w czasie wojny z Niemcami. Od 1956 mieszkał w Moskwie. Komponował utwory orkiestrowe, kameralne, chóralne, pieśni i romanse, m.in. do słów Aleksandra Puszkina, Siergieja Jesienina, Aleksandra Błoka i Władimira Majakowskiego, a także komedie muzyczne (m.in. Płomyczki). W latach 1962-1974 był sekretarzem Zarządu Związku Kompozytorów ZSRR, jednocześnie 1968-1973 I sekretarzem Związku Kompozytorów RFSRR. W 1970 otrzymał tytuł Ludowego Artysty ZSRR. Był honorowym obywatelem Moskwy (1997) i Kurska (1982). Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym. W Kursku postawiono jego pomnik.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]