Gierałtów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gierałtów
Fragment wsi
Fragment wsi
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat bolesławiecki
Gmina Nowogrodziec
Wysokość 220-230[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 1184[2]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Tablice rejestracyjne DBL
SIMC 0191508
Położenie na mapie gminy Nowogrodziec
Mapa lokalizacyjna gminy Nowogrodziec
Gierałtów
Gierałtów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gierałtów
Gierałtów
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Gierałtów
Gierałtów
Położenie na mapie powiatu bolesławieckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bolesławieckiego
Gierałtów
Gierałtów
Ziemia51°12′11,20″N 15°19′01,86″E/51,203111 15,317183

Gierałtów (niem. Gersdorf a. Queis[3]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Nowogrodziec.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Gierałtów to duża wieś leżąca na północnym skraju Pogórza Izerskiego, nad północnym biegiem Czernej Wielkiej, na wysokości około 220–230 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W roku 1946 w wyniku powojennych zmian granic państwowych wieś została włączona administracyjnie do nowo powstałego województwa wrocławskiego, ustalono również jej obecną nazwę[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W I połowie XVI wieku wieś należała do dób rady miejskiej Lubania. W latach 1852-1866 majątek gierałtowski był własnością kompozytora Adolfa von Henselta, który gościł tu Richarda Wagnera i Hansa Christiana Andersena[5].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[6]:

  • kościół parafialny pw. św. Antoniego z XV w., przebudowany w latach 1780-1781. We wnętzu barokowe rzeźby, organy oraz płyta nagrobna z XVIII w[5].
  • zespół pałacowy, z XVI–XIX w.:
    • pałac-dwór, nie istnieje, rozebrany w latach 60. XX wieku[7]
    • park z klonem srebrzystym "Znachorem", który jest pomnikiem przyrody[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie (A-Ł). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 202-206. ISBN 83-85773-60-6.
  2. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 39.
  4. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  5. a b c Waldemar Bena opis do mapy "Bory Dolnośląskie, Przemkowski Park Krajobrazowy" Wydawnictwo Turystyczne Plan, Jelenia Góra 2004 ​ISBN 83-88049-83-6
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 4. [dostęp 2 września 2012].
  7. L. A. Dannenberg, M. Donath: Schlösser in der polnischen Oberlausitz. Meißen: 2011, s. 175.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]