Przejdź do zawartości

Gilbert de Bourbon-Montpensier

Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Gilbert de Bourbon-Montpensier (144315 października 1496, w Pozzuoli) - od 1486 r. hrabia Montpensier i delfin Owernii. Syn Ludwika I de Bourbon-Montpensier.

Dziedzictwo

[edytuj | edytuj kod]

Gilbert był pierwszą osobą, po podzieleniu Owernii na części w średniowieczu, w której żyłach płynęła krew wszystkich trzech dynastii rządzącymi trzema głównymi częściami Owernii - hrabstwa, księstwa, i delfinatu. Jego matka - Gabriella de La Tour, mimo że nie była dziedziczką ze względu prawo salickie zabraniające kobietom dziedziczenia, pochodziła z rodziny hrabiów Owernii i Boulogne. Babka Gilberta ze strony ojca - Maria de Berry, księżna Burbonii, była dziedziczką księstwa Owernii. Ziemie rodzin de Berry i Burbonów powstały z terenów skonfiskowanych hrabstwu Owernii przez Filipa II Augusta, króla Francji. Prababka Gilberta ze strony ojca – Anna d'Auvergne – była córką delfina Owernii i po wygaśnięciu linii swojego brata została dziedziczką tych ziem.

Mimo że Gilbert był niezaprzeczalnym dziedzicem całej Owernii, jako głowa młodszej gałęzi rodziny Burbonów, otrzymał Montpensier i delfinat jedynie jako apanaże od swojej rodziny.

Życie

[edytuj | edytuj kod]

Kiedy jeszcze żył jego ojciec, Gilbert nosił tytuł comte-dauphin (hrabia-delfin). Wprawił się w bojach po raz pierwszy w 1471 i 1475 r., podczas walk z Karolem Zuchwałym, księciem Burgundii. Potem podczas wojny między królową-regentką Anną Bretońską, a Franciszkiem II, księciem Bretanii, Gilbert pozostał wierny królowej.

W 1495 r., w czasie wojen włoskich król Karol VIII Walezjusz mianował go wicekrólem Neapolu po tym, jak zdobył to miasto. Jeszcze w tym samym roku, zjednoczeni Neapolitańczycy i Hiszpanie pod wodzą Gonzalo Fernándeza de Córdoby wypędzili Francuzów z Neapolu.

Małżeństwo

[edytuj | edytuj kod]

24 lutego 1482 r. Gilbert poślubił Klarę Gonzagę (1 lipca 1464 – 2 czerwca 1503), córkę Fryderyka I Gonzagi z Mantui. Para miała dzieci:

  1. Ludwikę (1482–1561), księżna Montpensier ostatecznie dziedziczka wszystkich ziem rodu Burbon, ale nie ich tytułów,
  2. Ludwika II (1483–1501), hrabia Montpensier,
  3. Karola III (1489–1527, zginął w bitwie), książę Burbonii i hrabia Montpensier, od 1503 r. głowa całego rodu Burbonów,
  4. Franciszka (1492–1515, zginął w bitwie pod Marignano), książę Châtellerault,
  5. Renatę (1494– zm. 1539 w Nancy), pani Mercoeur, od 1515 r. żona Antoniego, księcia Lotaryngii,
  6. Annę (1495– zm. 1510 w Hiszpanii).