Giovanni Battista Piazzetta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mały żebrak (1725-30)
Wniebowzięcie Marii (1735)
Rebeka u studni (ok. 1740)
Wikimedia Commons

Giovanni Battista Piazzetta (Giambattista Piazzetta) (ur. 13 lutego 1682 w Wenecji, zm. 29 kwietnia 1754 tamże) – włoski malarz, grafik i rytownik, przedstawiciel weneckiego malarstwa rokokowego.

Pierwsze lekcje malarstwa pobierał w pracowni swojego ojca Giacoma (1640-1705), snycerza i rzeźbiarza weneckiego. Naukę kontynuował u Antonia Molinarego, a od 1703 w Bolonii u Giuseppe Marii Crespiego. W 1705 powrócił na stałe do Wenecji. W 1711 został członkiem cechu malarzy. W 1750 został mianowany dyrektorem weneckiej Scuola di Nudo dell’Accademia.

Specjalizował się scenach rodzajowych oraz tematyce religijnej i mitologicznej. Inspirowała go twórczość Caravaggia i Guercina. Był twórcą licznych rysunków portretowych. Wykonywał też ilustracje do luksusowych edycji książkowych (m.in. do Jerozolimy wyzwolonej Torquata Tassa).

Jego malarstwo wywarło wpływ na twórczość m.in. Giovanniego Battisty Tiepola i Francesca Guardiego.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Dawid z głową Goliata, 84,5 × 99 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
  • Judyta i Holofernes (ok. 1745), 197 × 186 cm, Scuola Grande dei Carmini, Wenecja
  • Męczeństwo św. Jakuba (1722), 165 × 138 cm, San Stae, Wenecja
  • Młody chorąży (ok. 1742), 87 × 72 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
  • Ofiara Izaaka (1712-14), 100 × 125,5 cm, Muzeum Thyssen-Bornemisza, Madryt
  • Ofiara Izaaka (po 1735), 201 × 133 cm, National Gallery w Londynie
  • Pastuszek (1720-22), 66 × 83 cm, Residenzgalerie, Salzburg
  • Rebeka u studni ( ok. 1740), 102 × 137 cm, Pinakoteka Brera, Mediolan
  • Scena pastoralna (1740), 192 × 143 cm, Art Institute, Chicago
  • Śmierć Dariusza (ok. 1746), 240 × 480 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Św. Jan Chrzciciel (1740-50), 48 × 39 cm, Gemäldegalerie, Berlin
  • Święci Vincent Ferrer, Hiacynt i Ludwik Bertrand (1738-39), 345 × 172 cm, Santa Maria del Rosario, Wenecja
  • Wiejska idylla (1745), 196,5 × 146 cm, Wallraf-Richartz-Museum, Kolonia
  • Wizja św. Filipa Nereusza (1725), 367 × 200 cm, Santa Maria della Fava, Wenecja
  • Wniebowzięcie Marii (1735), 517 × 245 cm, Luwr, Paryż
  • Wróżka (ok. 1740), 154 × 114 cm, Gallerie dell'Accademia, Wenecja
  • Zasypiająca wieśniaczka (1720-22), 66 × 83 cm, Residenzgalerie, Salzburg
  • Zuzanna i starcy (1740), 100 × 135 cm, Uffizi, Florencja

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andre Chastel, Sztuka włoska II, Warszawa: WAiF, 1978.
  • Marion Kaminski, Wenecja. Sztuka i architektura, Koeln: Koenemenn, 2001. ISBN 3-8290-8141-3
  • Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ISBN 83-7079-076-3
  • Piotr Ługowski, Piazzetta Giovanni Battista, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 15, Lublin: Tow. Nauk. KUL, 2011, ISBN 978-83-7306-518-5
  • Rodolfo Pallucchini, L'Arte di Giovanni Battista Piazzetta, Bologna: Giuseppe Maylender, 1934.
  • Christine Stukenbrock, Barbara Toepper, Arcydzieła malarstwa europejskiego, Koenigswinter: h. f. ullmann, 2007. ISBN 978-3-8331-2131-9
  • Sztuka świata, t. 13, Leksykon L-Z, Warszawa: Arkady, 2000. ISBN 83-213-4135-7
  • Stefano Zuffi, Wielki słownik malarzy, t. 4, Warszawa: HPS, 2006. ISBN 83-60688-18-4
  • Stefano Zuffi, Francesca Castria, Malarstwo włoskie. Mistrzowie i arcydzieła, Warszawa 1998. ISBN 83-213-4061-X