Giovanni Ferrari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giovanni Ferrari
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1907
Alessandria, Włochy
Data i miejsce śmierci 2 grudnia 1982
Mediolan, Włochy
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1922–1925 Alessandria
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1923–1925 Alessandria 17 (2)
1925–1926 FBC Internaples 15 (16)
1926–1930 Alessandria 105 (60)
1930–1935 Juventus 160 (66)
1935–1940 Ambrosiana/Inter 108 (24)
1940–1941 Bologna 16 (2)
1941–1942 Juventus 6 (1)
W sumie: 427 171
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1930–1938 Włochy 44 (14)
Kariera trenerska
Lata Klub
1941–1942 Juventus
1942–1945 Ambrosiana/Inter
1945 Brescia
1946–1948 Cantonal Neuchâtel
1948–1950 Prato
1951 Padova
1958–1959 Włochy
1960–1962 Włochy

Giovanni Ferrari (ur. 6 grudnia 1907 w Alessandrii, zm. 2 grudnia 1982 w Mediolanie) – przedwojenny piłkarz włoski, grający na pozycji pomocnika. Dwukrotny mistrz świata.

Jako piłkarz Ferrari grał w Alessandrii (1926–1930), Juventusie (1930-1935,1941-1942), Interze Mediolan (1935–1940) oraz Bolonii (1940–1941). Ferrari jest jednym z dwóch piłkarzy włoskich, którzy zdobyli ośmiokrotnie mistrzostwo Włoch. Pięciokrotnie zdobywał z Juventusem (1931–1935), dwa razy z Interem (1938 i 1940), raz z Bolonią (1941). W Serie A wystąpił w 316 meczach, strzelając 112 goli.

W reprezentacji Włoch w latach 1930–1938 wystąpił 44 razy i strzelił 14 goli, zdobywając z nią dwa razy mistrzostwo świata (1934, 1938).

Później był trenerem Interu (1942–1943) oraz wspólnie z Paolo Mazzą prowadził reprezentacją Włoch na mistrzostwach świata w 1962 w Chile.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Profil w bazie National Football Teams (ang.)