Giovanni Francesco Stoppani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giovanni Francesco Stoppani
Kardynał biskup
Ilustracja
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 19 września 1695
Mediolan
Data i miejsce śmierci 18 listopada 1774
Rzym
Sekretarz Kongregacji Świętego Oficjum
Okres sprawowania 1770 – 1774
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 25 lipca 1734
Prezbiterat 1 sierpnia 1734
Nominacja biskupia 14 marca 1735
Sakra biskupia 25 marca 1735
Kreacja kardynalska 26 listopada 1753
Benedykt XIV
Kościół tytularny Biskup Palestriny
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 25 marca 1735
Konsekrator Giorgio Spinola
Współkonsekratorzy Antonio Maria Pallavicini
Carlo Alberto Guidobono Cavalchini

Giovanni Francesco Stoppani (ur. 19 września 1695 w Mediolanie – zm. 18 listopada 1774 w Rzymie) – włoski duchowny, kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na uniwersytecie w Pawii, uzyskując doktorat z prawa rzymskiego i kanonicznego w 1716. W 1730 mianowany generalnym inkwizytorem na wyspie Malta. W 1734 przyjął święcenia kapłańskie, a rok później został tytularnym arcybiskupem Koryntu i nuncjuszem apostolskim w Toskanii (1735-39) i Wenecji (1739-43). 1745 nuncjusz ekstraordynaryjny we Frankfurcie na elekcję nowego cesarza Św. Cesarstwa Rzymskiego. Prezydent Urbino 1747-53.

1753 kreowany kardynałem prezbiterem Santi Silvestro e Martino ai Monti. Legat w Urbino (1754-56) i Romanii (1756-62). Biskup Palestriny od 1763. Sekretarz Świętego Oficjum Inkwizycji od 1770 aż do śmierci. Zmarł podczas sediswakancji po śmierci papieża Klemensa XIV.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]