Girolamo Fracastoro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Girolamo Fracastoro

Girolamo (Hieronim) Fracastoro (ur. 1478, zm. 8 sierpnia 1553) – włoski lekarz, nauczyciel i poeta[1]. Urodzony w Weronie, ukończył uniwersytet w Padwie. Około roku 1500 poślubił Elenę de Clavis i doczekał się pięciorga dzieci, córki i czterech synów, z których dwóch zmarło przedwcześnie[2]. W roku 1502 uzyskał prawo do wykonywania zawodu lekarza[2]. W roku 1546 przedstawił teorię roznoszenia chorób zakaźnych przez rodzaj nasion/zarodków, które w sposób bezpośredni lub pośredni mogą przenosić się na duże odległości. Jego teoria została emipirycznie potwierdzona dopiero w wieku XIX przez Louisa Pasteura and Roberta Kocha[1]. W tym samym dziele przedstawił również pierwszy opis tyfusu.

Jako specjalista został wybrany na lekarza sprawującego pieczę nad uczestnikami Soboru Trydenckiego[1].

Od imienia pasterza (Syphilus) dotkniętego kiłą w jego wierszu została wzięta łacińska nazwa tej choroby (Infectio Syphilis = „zakażenie Syphilusa”)[1].

W astronomii Fracastoro, autor rozprawy Homocentrica (Wenecja 1538), zbudował złożony model kosmologiczny, w którym przyjmował łącznie aż 79 sfer niebieskich. W tym dziele, podobnie jak Peter Apianus opublikował pogląd, że warkocze komet są zawsze zwrócone w kierunku odsłonecznym[3].

Publikacje[edytuj]

  • Homocentrica (1538)
  • De Contagione et Contagiosis Morbis (1546)

Przypisy

  1. a b c d Girolamo Fracastoro (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2016-09-04].
  2. a b Girolamo Fracastoro Biography (ang.). thefamouspeople.com. [dostęp 2016-09-04].
  3. J. Dreyer, A History of Astronomy from Thales to Kepler, 2 ed., New York 1953, s. 296-301.