Gisela Klein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gisela Klein
Data i miejsce urodzenia 12 lipca 1950
Wuppertal
Wzrost 165 cm
Masa ciała 56 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  RFN
Halowe mistrzostwa Europy
Złoto Rotterdam 1973 sztafeta 4 × 2 okrążenia
Srebro Sofia 1971 sztafeta 4 × 2 okrążenia
Srebro Göteborg 1974 bieg na 800 m
Brąz Monachium 1976 bieg na 800 m

Gisela Klein z domu Ellenberger (ur. 12 lipca 1950 w Wuppertalu[1]) – niemiecka lekkoatletka, sprinterka i biegaczka średniodystansowa. W czasie swojej kariery startowała w barwach Republiki Federalnej Niemiec.

Na halowych mistrzostwach Europy w 1971 w Sofii zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 × 2 okrążenia (w składzie: Gisela Ahlemeyer, Ellenberger, Anette Rückes i Christa Czekay) oraz odpadła w półfinale biegu na 400 metrów[2]. Zajęła 5. miejsce w biegu na 800 metrów na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach[3], a także na halowych mistrzostwach Europy w 1972 w Grenoble[4]. Odpadła w półfinale tej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium[1].

Zwyciężyła w sztafecie 4 × 2 okrążenia (w składzie: Dagmar Jost, Erika Weinstein, Annelie Wilden i Ellenberger) na halowych mistrzostwach Europy w 1973 w Rotterdamie, a na halowych mistrzostwach Europy w 1974 w Göteborgu zdobyła srebrny medal w biegu na 800 metrów, przegrywając jedynie z Elżbietą Katolik z Polski[5]. Na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie zajęła 8. miejsce w biegu na 800 metrów[6], a na halowych mistrzostwach Europy w 1976 w zdobyła brązowy medal na tym dystansie, za Bułgarkami Nikoliną Szterewą i Lilaną Tomową[7].

Była mistrzynią RFN w biegu na 800 metrów w 1974, wicemistrzynią na tym dystansie w 1971 i 1975 oraz brązową medalistką w 1972 i 1976[8]. Była również mistrzynią swego kraju w sztafecie 4 × 400 metrów w latach 1976–1979[9] oraz w sztafecie 3 × 800 metrów w latach 1972–1976 i 1978[10]. Zwyciężyła także w drużynowym biegu przełajowym (na krótkim dystansie) w 1973[11]. W hali była mistrzynią w biegu na 800 metrów w 1972, 1974 i 1977 oraz wicemistrzynią w 1975 i 1976[12], a także mistrzynią w biegu sztafetowym w 1973 i 1974[13] oraz brązową medalistką w biegu na 400 metrów w 1971[14].

Jej rekord życiowy w biegu na 800 metrów pochodził z 1975 i wynosił 2:00,88 s[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Gisela Ellenberger Biography and Olympic Results, sports-reference.com [dostęp 2019-05-22] (ang.).
  2. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 422, 423 [dostęp 2019-05-22] (ang.).
  3. Berlin 2018 Statistics Handbook, European Athletics, s. 543 [dostęp 2019-05-22] (ang.).
  4. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 427 [dostęp 2019-05-22] (ang.).
  5. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 433, 437 [dostęp 2019-05-22] (ang.).
  6. Berlin 2018 Statistics Handbook, European Athletics, s. 551 [dostęp 2019-05-22] (ang.).
  7. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 446 [dostęp 2019-05-22] (ang.).
  8. Leichtathletik – Deutsche Meisterschafte (800m – Damen), Sport-Komplett.de [dostęp 2019-05-22] (niem.).
  9. Leichtathletik – Deutsche Meisterschafte (Staffeln – Damen – Teil 1), Sport-Komplett.de [dostęp 2019-05-22] (niem.).
  10. Leichtathletik – Deutsche Meisterschafte (Staffeln – Damen – Teil 2), Sport-Komplett.de [dostęp 2019-05-22] (niem.).
  11. Leichtathletik – Deutsche Meisterschafte (Wald- und Crosslaufen – Damen), Sport-Komplett.de [dostęp 2019-05-22] (niem.).
  12. Deutsche Hallen – Leichtathletik – Meisterschaften (800m – Damen), Sport-Komplett.de [dostęp 2019-05-22] (niem.).
  13. Deutsche Hallen – Leichtathletik – Meisterschaften (Staffeln – Damen), Sport-Komplett.de [dostęp 2019-05-22] (niem.).
  14. Deutsche Hallen – Leichtathletik – Meisterschaften (400m – Damen), Sport-Komplett.de [dostęp 2019-05-22] (niem.).