Githyanki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Githyanki bądź gitjanki[1] – fikcyjny gatunek istot humanoidalnych z systemu gry fabularnej Dungeons & Dragons, zamieszkujący sferę astralną.

Istoty zwane githyanki były wspomiane w wydanej w w 1977 roku powieści Światło się mroczy (Dying of the Light) Georgea R.R. Martina. W tym utworze zostały określone jako soulsucks i dysponujące „mocami psionicznymi[2].

Githyanki w Dungeons & Dragons wersja 3.5[edytuj | edytuj kod]

Githyanki są opisane jako wysokie, chude istoty humanoidalne. Mają żółtą skórę i spiczaste uszy, chętnie noszą ozdobne stroje i pancerze[1]. (W grze komputerowej Neverwinter Nights 2 skóra githyanek ma kolor zielony[3]). Cechują ich wrodzone psioniczne umiejętności[1].

Żyją w fortecach w sferze astralnej, ale jako istoty pozaplanarne mogą pojawić się w każdym ze światów Dungeons & Dragons. Nie tworzą rodzin, choć do realizacji jakichś celów łączą się w grupy. Są istotami bardzo wojowniczymi, niemal każde spotkanie z przedstawicielami innych ras może zakończyć się walką. Pewnego rodzaju sojusz łączy ich jedynie z czerwonymi smokami[1].

Istoty te zajmują się nie tylko walką – są wśród nich także czarodzieje i sprawni rzemieślnicy, nieustępujący umiejętnościami krasnoludom, choć wytwarzają głównie uzbrojenie. Broń ma dla githyanek szczególne znaczenie i stanowi niemal przedmiot kultu[1].

Githyanki nie mają żadnego bóstwa, jego rolę pełni rządząca nimi nieumarła królowa, sprawująca władzę absolutną nad całą społecznością[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przodkowie githyanek w zamierzchłej przeszłości byli niewolnikami illithidów (łupieżców umysłu). Pod wodzą legendarnego Githa wszczęli bunt i doprowadzili do upadku imperium swoich panów. Wyzwolili się z niewoli, ale spór pomiędzy nimi doprowadził do powstania dwóch ras: githyanek i githzerai, zamieszkujących obecnie świat zwany Limbo. Te dwa rodzaje istot dzieli obecnie nienawiść, łączą się tylko w walce przeciw wspólnym wrogom – illithidom[1].

Srebrne miecze githyanek[edytuj | edytuj kod]

Potężni githyanki dysponują wyjątkowym orężem – srebrnymi mieczami. Broń ta ma specjalne właściwości, potrafi zredukować moce psioniczne zranionego przeciwnika, a nawet przeciąć nić astralną, łączącą międzyplanarnego podróżnika z macierzystym światem. Jeśli taki miecz zostanie stracony (ukradziony lub zdobyty w walce), githyanki zrobią wszystko, żeby go odzyskać, bezwzględnie ścigając jego posiadacza[1].

Githyanki w grach komputerowych[edytuj | edytuj kod]

Githyanki występują w grach komputerowych osadzonych w świecie Zapomnianych Krain i opartych na mechanice Dungeons&Dragons.

W fabule Baldur's Gate II: Cienie Amn githyanki pojawiają się kilkukrotnie. Istoty te usiłują odebrać bohaterowi podarowany mu przez jednego z NPC srebrny miecz[4], zaś w lokacji dziejącej się w Podmroku gracz może czasowo sprzymierzyć się z nimi, by pokonać illithidów[5]. Ponadto są jednymi z przeciwników w dodatku Tron Bhaala, w lokacji Twierdza Strażnika[6].

W Neverwinter Nights 2 głównym wątkiem fabularnym jest odnalezienie fragmentów srebrnego miecza githyanek i ponowne jego wykucie[7]. Miecz ten stanie się bronią służącą do pokonania głównego przeciwnika, Króla Cieni[8]. Githyanki usiłują odzyskać fragmenty ostrza, wielokrotnie stając na drodze bohatera.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Skip Williams i in.: Księga potworów. Podręcznik źródłowy III wersja 3.5. Warszawa: ISA, 2006, s. 86–87. ISBN 83-7418-116-8.
  2. George R.R. Martin: Dying of the Light. Simon & Schuster, 1977, s. 49, 259, 275.
  3. Adrian Roth, Marcin Łukański, Michał Wachowiak: Neverwinter Nights 2. Poradnik. CD Projekt, s. 29.
  4. Poradnik do gier Baldur's Gate II. CD Projekt, s. 93.
  5. Poradnik do gier Baldur's Gate II. CD Projekt, s. 103.
  6. Poradnik do gier Baldur's Gate II. CD Projekt, s. 143.
  7. Adrian Roth, Marcin Łukański, Michał Wachowiak: Neverwinter Nights 2. Poradnik. CD Projekt, s. 53.
  8. Adrian Roth, Marcin Łukański, Michał Wachowiak: Neverwinter Nights 2. Poradnik. CD Projekt, s. 58.