Glass House

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Glass House
Obiekt zabytkowy nr rej. 97000341 NRHP 18 lutego 1997
Ilustracja
Widok budynku od frontu
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejscowość New Canaan
Adres 798-856 Ponus Ridge Road
Typ budynku dom jednorodzinny
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Philip Johnson
Wysokość całkowita 3,2 m
Powierzchnia użytkowa 166,6 m²
Ukończenie budowy 1949
Pierwszy właściciel Philip Johnson
Obecny właściciel National Trust for Historic Preservation
Położenie na mapie Connecticut
Mapa lokalizacyjna Connecticut
Glass House
Glass House
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
Glass House
Glass House
Ziemia41°08′32,73″N 73°31′45,84″W/41,142425 -73,529400

The Glass Housemodernistyczny dom mieszkalny w New Canaan w stanie Connecticut w USA zbudowany w roku 1949 według projektu Philipa Johnsona jako jego własna rezydencja.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Zaprojektowany przez Johnsona dom znajduje się w centralnej części jego posiadłości, na której powstały także inne budynki, m.in. wybudowany w 1953 dom gościnny, pawilon na stawie z roku 1963, galeria malarstwa z roku 1965 czy ukończona w 1970 galeria rzeźby, również przez niego opracowane.

Budynek ma kształt prostopadłościanu, jego elewacje tworzą szklane ściany połączone stalowymi ramami umożliwiające niczym nieograniczony wgląd do wnętrza. Wymiary domu to: 56 stóp (17 m) długości, 32 stopy (9,8 m) szerokości oraz 10,5 stopy (3,2 m) wysokości. Wnętrze nie jest rozdzielone żadnymi ścianami. Poszczególnym fragmentom przestrzeni przydzielono odpowiednie funkcje domu mieszkalnego: kuchnię, sypialnię i salon. Jedyną częścią domu, w której jego mieszkańcy mogliby się ukryć przed wzrokiem obserwatora z zewnątrz jest łazienka umieszczona w tubie wymurowanej z kamienia. Wyposażenie domu stanowią meble wykonane z drewna orzechowego według projektu Ludwiga Miesa van der Rohe. Sam Johnson nie ukrywał, że inspiracją przy projektowaniu szklanego domu była właśnie twórczość tego architekta i dewiza jaką się kierował: „mniej znaczy więcej”.

Antytezą dla całkowicie transparentnego szklanego domu, w którym zamieszkał właściciel rezydencji stał się zbudowany nieco później dom dla gości, którego ceglana prostopadłościenna bryła nie posiadała w ogóle okien.

Szklany dom Johnsona stał się w pierwszych latach swojego istnienia inspiracją dla wielu amerykańskich architektów, którzy zaczęli tworzyć budynki różnej wielkości i przeznaczone dla różnych celów z elewacjami ze szkła i stali. Uznawany jest za jedną z ikon architektury modernizmu.

Zdjęcia wnętrz[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Szklany dom był własnością Johnsona aż do jego śmierci w 2005 roku. Mieszkał w nim od chwili jego wybudowania. Od roku 1960 mieszkał w nim razem ze swoim partnerem życiowym Davidem Whitneyem. Po śmierci Johnsona i Whitneya, który zmarł zaledwie kilka miesięcy później dom i cała posiadłość stały się własnością National Trust for Historic Preservation – organizacji zajmującej się ochroną zabytków. Obecnie cała rezydencja Johnsona wraz z wnętrzami budynków dostępna jest dla zwiedzających.

18 lutego 1997 został wpisany do rejestrów National Register of Historic Places i National Historic Landmark jako zabytek o ważnym znaczeniu w historii amerykańskiej architektury.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Toshio Nakamura, Michael Moran: Glass House. New York: Monacelli Press, 2007.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • The Glass House (ang.). theglasshouse.org. [dostęp 2015-10-17]. – oficjalna strona obiektu