Gleb (Smirnow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gleb
Iwan Smirnow
arcybiskup orłowski i briański
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 23 sierpnia 1913
Oriechowo-Zujewo
Data śmierci 25 lipca 1987
arcybiskup orłowski i briański
Okres sprawowania 1978–1987
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia orłowska
Śluby zakonne 4 maja 1976
Diakonat 22 września 1957
Prezbiterat 11 listopada 1957
Sakra biskupia 9 maja 1976
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 9 maja 1976
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Objawienia Pańskiego
Konsekrator Pimen
Współkonsekratorzy Meliton (metropolita chalcedoński), Nikodem (Rotow), Filaret (Denysenko), Damaskin (biskup granupolski), Serafin (Nikitin), Jan (Wiendłand), Sergiusz (Pietrow), Pitirim (Nieczajew), Szymon (Nowikow)

Gleb, imię świeckie Iwan Smirnow (ur. 23 sierpnia 1913 w Oriechowie-Zujewie, zm. 25 lipca 1987) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie kapłana prawosławnego. Jego czterej bracia zostali duchownymi. Iwan Smirnow ukończył szkołę średnią w Riazaniu, następnie kursy zawodowe w Moskwie. 22 września w Moskwie biskup riazański i kasimowski Mikołaj wyświęcił go na diakona, zaś 11 listopada 1957 – na kapłana. Służył kolejno w różnych cerkwiach w Riazaniu, Michajłowie i Letowie. W 1960 owdowiał.

12 września 1973 został proboszczem parafii przy soborze Świętych Borysa i Gleba w Riazaniu. 4 maja 1976 biskup riazański i kasimowski Szymon (Nowikow) przyjął od niego wieczyste śluby zakonne z imieniem Gleb. Następnego dnia mnich Gleb otrzymał godność archimandryty. 9 maja 1976 w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie miała miejsce jego chirotonia na biskupa orłowskiego i briańskiego. Jako konsekratorzy wzięli w niej udział: patriarcha Moskwy i całej Rusi Pimen, metropolici chalcedoński Meliton (Patriarchat Konstantynopolitański), leningradzki i nowogrodzki Nikodem, kijowski i halicki Filaret, granupolski Damaskin (Patriarchat Konstantynopolitański), kruticki i kołomieński Serafin, jarosławski i rostowski Jan, chersoński i odeski Sergiusz, arcybiskup wołokołamski Pitirim, biskup riazański i kasimowski Szymon.

9 września 1978 odniesiony do godności arcybiskupiej.

W 1987 zmarł.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]