Gleb Jakunin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gleb Jakunin
Глеб Павлович Якунин
Ilustracja
Gleb Jakunin na wiecu opozycyjnym 10 marca 2012 w Moskwie
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1934
Moskwa
Data i miejsce śmierci 25 grudnia 2014
Moskwa
Miejsce pochówku ?
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Prezbiterat 1962
podpis

Gleb Pawłowicz Jakunin, ros. Глеб Павлович Якунин (ur. 4 marca 1934 w Moskwie, zm. 25 grudnia 2014 tamże)[1] – rosyjski duchowny prawosławny, dysydent, bojownik o prawa wierzących w ZSRR; zwolennik ujawniania kolaboracji Cerkwi z władzami sowieckimi.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W młodości ortodoksyjny Żyd, za sprawą ks. Aleksandra Mienia przeszedł na prawosławie.

Święcenia przyjął w 1962 i od tego czasu działał w ruchu obrony praw wierzących. W 1965 do patriarchy Aleksego I skierował list przeciwko serwilistycznej postawie hierarchii wobec władzy komunistycznej. Teksty Jakunina na temat dyskryminacji wierzących krążyły odtąd w samizdacie.

W 1976 utworzył Komitet Obrony Praw Wierzących. W latach 1979–1987 przebywał w więzieniu, łagrze i na zesłaniu.

Po 1991 brał udział w publikacji archiwów prezentujących kolaborację Cerkwi z władzami politycznymi ZSRR, ujawnianiu pseudonimów wysokich dostojników Patriarchatu Moskiewskiego oraz powierzanych im przez partię i KGB zadań agenturalnych. W związku z tym w 1993 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego zawiesił go w czynnościach kapłańskich. Wbrew uchwałom tego synodu kandydował w tym samym roku w wyborach parlamentarnych[2].

Został pochowany na Cmentarzu Piatnickim w Moskwie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł ks. Gleb Jakunin – dysydent kościelny i społeczny. ekai.pl, 2014-12-25. [dostęp 2014-12-26].
  2. Wydarzenia, w: Przewodnik Katolicki, nr 50/1993, s. 2, ISSN 0137-8384
  3. Anna Łabuszewska. Wieczny dysydent Gleb Jakunin. „Tygodnik Powszechny”, s. 49, 18 stycznia 2015. ISSN 0041-4808. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]