Gleby glejoziemne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gleby glejoziemne – rząd gleb w systematyce gleb Polski (2011), na genezę których ma wpływ przede wszystkim proces glejowy.

Charakterystyka[edytuj]

Gleby mineralne lub mineralno-organiczne, okresowo bardzo silnie uwilgotnione. Powoduje to rozwój procesów redukcyjnych w obrębie powierzchniowych 50 cm gleby. Objawiają się one specyficzną glejową mozaiką barw: w miejscu ciągłego nasycenia wodą panują stałe warunki redukcyjne objawiające się na ogół barwą niebieską, zieloną lub siną; w miejscach okresowego utleniania (strefie podsiąku kapilarnego) pojawiają się brązowe, rude lub żółte plamy.

Materiał glebowy może mieć bardzo różne uziarnienie.

Spotyka się je w miejscach o płytko zalegających wodach gruntowych.

Systematyka[edytuj]

Rząd gleby glejoziemne w systematyce gleb Polski z 2011 r. posiada tylko jeden typ gleb:

Rząd gleb glejoziemnych jest nowo powstałym rzędem w Systematyce gleb Polski z 2011 r. W systematyce gleb Polski z 1989 r. gleby glejowe wydzielano jako typ gleby gruntowo-glejowe w ramach rzędu gleby zabagniane[1].

W klasyfikacji gleb WRB glebom glejoziemnym mniej więcej odpowiadają Gleysols[2].

Przypisy

  1. Systematyka gleb Polski, wydanie 4. „Roczniki gleboznawcze”. 40, 3/4, 1989. Polskie Towarzystwo Gleboznawcze. Warszawa. 
  2. Przemysław Charzyński: Testing WRB on polish soils. Toruń: SOP Oświatowiec Toruń, 2006. ISBN 83-7352-141-0. (ang.)

Bibliografia[edytuj]

  • Systematyka gleb Polski, wydanie 5. „Roczniki gleboznawcze”. 62, 3, 2011. Polskie Towarzystwo Gleboznawcze. Warszawa.