Glenn Cunningham (lekkoatleta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy amerykańskiego lekkoatlety. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Glenn Cunningham
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1909
Atlanta
Data i miejsce śmierci 10 marca 1988
Menifee
Wzrost 178 cm
Masa ciała 70 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Glenn Vernice Cunningham (ur. 4 sierpnia 1909 w Atlancie w stanie Kansas, zm. 10 marca 1988 w Menifee w stanie Arkansas[1]) – amerykański lekkoatleta (średniodystansowiec), wicemistrz olimpijski z 1936.

Wychował się w Elkhart. W dzieciństwie został ciężko poparzony w pożarze szkoły, w którym zginął jego starszy brat. Groziła mu amputacja nóg, a lekarze wątpili, czy będzie w stanie chodzić. Cunningham poprzez długotrwałe ćwiczenia i masaże odzyskał sprawność w nogach i zaczął biegać[2].

Stał się znanym średniodystansowcem. Zajął 4. miejsce w biegu na 1500 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles[1]. 25 marca 1933 w Chicago poprawił halowy rekord świata w biegu na 1 milę wynikiem 4:09,8. 24 lutego 1934 w Nowym Jorku ustanowił halowy rekord świata w biegu na 1500 metrów czasem 3:52,2, a 17 marca tego roku w Nowym Jorku poprawił swój halowy rekord świata w biegu na milę wynikiem 4:08,4[3]. 16 czerwca 1934 w Princeton ustanowił rekord świata w biegu na 1 milę na otwartym stadionie czasem 4:06,8[4]. 23 lutego 1935 w Nowym Jorku poprawił swój halowy rekord świata w biegu na 1500 metrów osiągając czas 3:50,5[3].

Na igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie zdobył srebrny medal w biegu na 1500 metrów, za Jackiem Lovelockiem z Nowej Zelandii, który ustanowił w tym biegu rekord świata (3:47,8), a przed obrońcą tytułu Luigim Beccalim z Włoch. Czas Cunninghama – 3:48,4 – był również lepszy od dotychczasowego rekordu świata[1]. Dwa tygodnie później, 20 sierpnia w Sztokholmie Cunningham ustanowił rekord świata w biegu na 800 metrów wynikiem 1:49,7[5].

Ustanowił kolejny halowy rekord świata w biegu na 1500 metrów 26 lutego 1938 w Nowym Jorku czasem 3:48,4, a 12 marca tego roku, również w Nowym Jorku, poprawił swój halowy rekord świata w biegu na milę wynikiem 4:07,4. Wcześniej, 3 marca w Hanover przebiegł ten dystans w czasie 4:04,4, ale na bieżni o nieregulaminowym rozmiarze[3].

Cunningham był mistrzem Stanów Zjednoczonych (AAU) w biegu na 800 metrów w 1933[6] oraz mistrzem w biegu na 1500 metrów w latach 1933 i 1935-1938, wicemistrzem w 1934 i 1940 oraz brązowym medalistą w 1932[7]. Był również akademickim mistrzem USA (NCAA) w biegach na 1500 metrów w 1932 i na l milę w 1933[8].

Oprócz rekordów świata na 800 metrów i na milę ustanawiał czterokrotnie rekord Stanów Zjednoczonych na 1500 metrów do wyniku 3:48,4 (6 sierpnia 1936 w Berlinie)[9]. Jego rekord życiowy na tym dystansie wynosił 3:48,0 (19 czerwca 1940 we Fresno)[1].

Cunningham uzyskał bakalaureat na University of Kansas w 1933, magisterium na University of Iowa w 1936 oraz doktorat na New York University. Był wykładowcą wychowania fizycznego w Cornell College w latach 1940-1944, następnie służył w United States Navy, a od 1947 prowadził ranczo, na którym pomagał w wychowaniu dzieci pochodzących ze społecznie upośledzonych rodzin[10].

W 1974 został wybrany do USA Track & Field Hall of Fame[11].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Glenn Cunningham (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-01-06].
  2. Leroy Watson Jr.: Forgotten Stories of Courage and Inspiration: Glenn Cunningham (ang.). Bleacher Report. [dostęp 2014-01-06].
  3. 3,0 3,1 3,2 IAAF Istanbul 2012 Statistics Handbook (ang.). IAAF. [dostęp 2014-01-06]. s. 273-274.
  4. IAAF Moscow 2013 Statistics Handbook (ang.). IAAF. [dostęp 2014-01-06]. s. 626.
  5. IAAF Moscow 2013 Statistics Handbook (ang.). IAAF. [dostęp 2014-01-06]. s. 625.
  6. History of US Nationals Results: 800 Meters - Men (ang.). Track & Field News. [dostęp 2014-01-06].
  7. History of US Nationals Results: 1500 Meters - Men (ang.). Track & Field News. [dostęp 2014-01-06].
  8. NCAA Division I Championships (Men) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2014-01-06].
  9. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 47.
  10. Glenn Cunningham (ang.). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2014-01-06].
  11. Glenn Cunningham (ang.). USA Track & Field Hall of Fame. [dostęp 2014-01-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]