Glichowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Glichowiec
Państwo  Polska
Pasmo Pogórze Wiśnickie, Karpaty
Wysokość 523 m n.p.m.
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Glichowiec
Glichowiec
Ziemia49°49′25″N 20°04′36″E/49,823611 20,076667
Pasmo Glichowca, widok z południowo-wschodniej strony
Pasmo Glichowca, widok z południowo-wschodniej strony

Glichowiec (523 m n.p.m.) – najwyższy szczyt w Paśmie Glichowca, które według Jerzego Kondrackiego należy do Pogórza Wiśnickiego. Na mapie Geoportalu nosi nazwę Żabiej Góry (526 m). Wznosi się nad miejscowościami Glichów i Kornatka. Jest najdalej na wschód wysuniętym szczytem tego pasma. W zachodnim kierunku sąsiaduje z Ostryszem (507 m), następnym szczytem Pasma Glichowca.

Mało wybitny wierzchołek Glichowca wznosi się zaraz na północny wschód od Zasańskiej Przełęczy. Od wierzchołka tego w północno-wschodnim kierunku ciągnie się długi grzbiet, opadający do doliny Krzyworzeki. Wierzchołek Glichowca, jego grzbiet i stoki są w większości zalesione. Jedynie w połnocno-wschodniej części grzbietu znajdują się duża polana zajęta przez pola uprawne kilkudomowego przysiółka Sarnulki. Grzbietem Glichowca prowadzi niebieski szlak turystyczny. Na przełęczy pomiędzy Glichowcem a Ostryszem krzyżuje się on z szlakiem żółtym.

W czasie II wojny światowej na stokach Glichowca w należącym do miejscowości Kornatka przysiółku Sarnulki znajdował się sztab partyzanckiego oddziału AK „Murawa”, którego komendantem był Wincenty Horodyński. „Kościesza”.

Szlak turystyczny[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski niebieski: Myślenice – ZarabieGrodziskoKrowia GóraTrupielecOstrysz – Glichowiec – Poznachowice Górne. Czas przejścia 2.50 h, 2.30 h
szlak turystyczny żółty żółty: Kornatka – przełęcz między Glichowcem i Ostryszem – Zasańska PrzełęczKamiennik PołudniowyPrzełęcz Sucha
  • Czas przejścia z Kornatki na przełęcz pod Glichowcem: 1.45, ↓ 1.35
  • Czas przejścia z przełęczy pod Glichowcem na Przełęcz Suchą: 2.20 h, ↓ 1.35 h

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Beskid Wyspowy 1:50 000 Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
  2. Andrzej Matuszczyk: Beskid Wyspowy. Pruszków: Oficyna Wyd. „Rewasz”, 2001. ISBN 83-85557-86-5.
  3. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.