Glif (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy pojęcia architektonicznego. Zobacz też: termin typograficzny glif (glyf).
Glif okienny
Glif ozdobiony dekoracją malarską

Glif (glifowanie, rozglifienie) – ukośne uformowanie ościeża okna lub drzwi[1], stosowane w murach o znacznej grubości zarówno od strony wewnętrznej budynku, jak i zewnętrznej[2].

Glifowanie pozwala na lepsze oświetlenie wnętrza lub poszerzenie przejścia[3]. Stosowane również w oknach strzelniczych w budowlach obronnych w celu zwiększenia pola ostrzału[3]. Rozglifienie jest charakterystyczne dla architektury średniowiecznej, w okresie nowożytnym często pokrywane było dekoracjami malarskimi[1].

Okno strzelnicze z glifami

Dla prostopadłościennych elementów, takich jak np. słup, filar, belka ukośne ścięcie krawędzi to tzw. fazowanie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sztuka świata. Słownik terminów A-K. tom 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 224-225. ISBN 978-83-213-4726-4.
  2. Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 295. ISBN 83-01-12365-6.
  3. a b Witold Szolginia: Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich. Architektura i Budownictwo. Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 1975, s. 113.