Glinna (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

53°17′19″N 14°43′22″E

- błąd

38 m

WD

53°20'N, 14°44'E, 53°21'N, 14°44'E

- błąd

20575 m

Odległość

756 m

Glinna
wieś
Ilustracja
Bloki osiedla mieszkaniowego w Glinnej od strony północnej. W tle wiatraki farmy wiatrowej w Parsówku.
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

gryfiński

Gmina

Stare Czarnowo

Liczba ludności (2006)

340

Strefa numeracyjna

91

Tablice rejestracyjne

ZGR

SIMC

0783166

Położenie na mapie gminy Stare Czarnowo
Mapa konturowa gminy Stare Czarnowo, w centrum znajduje się punkt z opisem „Glinna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Glinna”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Glinna”
Położenie na mapie powiatu gryfińskiego
Mapa konturowa powiatu gryfińskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Glinna”
Ziemia53°17′19″N 14°43′22″E/53,288611 14,722778

Glinna (do 1945 r. niem. Glien) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Stare Czarnowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego. Wieś słynie z utworzonego w 1823 ogrodu dendrologicznego o powierzchni 5 ha. Najstarsze i najcenniejsze zachowane do dziś drzewa pochodzą z 1880 roku.

Ogród dendrologiczny[edytuj | edytuj kod]

Ogród dendrologiczny

Ogród dendrologiczny jest położony w południowo-wschodniej części Puszczy Bukowej. Historia ogrodu sięga w 1823 roku, wówczas znajdowała się tu prywatna szkółka drzew rodzimego pochodzenia. W 1870 roku obiekt ten przejęło nadleśnictwo państwowe. Pod koniec XIX wieku, z inicjatywy nadleśniczego Carla Ludwiga Gene, na obrzeżach nasadzeń szkółkarskich posadzono kilkadziesiąt drzew obcego pochodzenia dla ozdoby, urozmaicenia i celów badawczych (obserwacja rozwoju, odporności na mróz, zdolności rozsadzania itd.).

Po II wojnie światowej brak odpowiedniej pielęgnacji, a także warunki naturalne (susza, mróz, huraganowe wiatry, choroby grzybowe i owady) wpłynęły na znaczne zubożenie nasadzeń. Dopiero w 1970 roku, głównie z inicjatywy dr. inż. Jerzego Jackowskiego i prof. Bolesława Szymkiewicza, opiekę naukową nad ogrodem objęło Arboretum SGGW w Rogowie. Rozpoczęto stopniową przebudowę poszczególnych kwater, używając do uzupełnienia nasadzeń drzew i krzewów z Arboretum w Rogowie.

Obecnie gospodarzem ogrodu jest Nadleśnictwo Gryfino, a opiekunem naukowym prof. Jerzy Tumiłowicz. Na powierzchni 3,80 ha rośnie łącznie 230 gatunków drzew i krzewów pochodzących z różnych stron świata. Do najcenniejszych okazów należą: obumarły okaz mamutowca olbrzymiego (40 m wysokości/142 cm średnicy), jodła olbrzymia (40 m/133 cm), jodła szlachetna (22,5 m/74 cm) i orzesznik pięciolistkowy (32 m/78 cm). Ponadto rosną tu kasztany jadalne, platany klonolistne, choina kanadyjska, cyprysik groszkowy, cyprysik błotny, największy w Polsce okaz cyprysika żywotnikowatego (14,5 m/35 cm), 24 gatunki klonów, 10 gatunków magnolii, 5 gatunków stewarcji i liczne gatunki oraz odmiany ostrokrzewów. Osobliwością ogrodu w Glinnej jest nastoletni okaz kielichowca chińskiego, gatunku odkrytego w Chinach dopiero w 1963 roku. Egzemplarz w tutejszym ogrodzie jest najstarszym krzewem tego gatunku uprawianym w Europie.

Niemiecki Cmentarz Wojenny[edytuj | edytuj kod]

Widok ogólny cmentarza
Glinna cmentarz zolnierzy niemieckich 1.jpg
Glinna cmentarz zolnierzy niemieckich 2.jpg
Glinna cmentarz zolnierzy niemieckich 3.jpg
Glinna cmentarz zolnierzy niemieckich 4.jpg
Glinna cmentarz zolnierzy niemieckich 5.jpg

Cmentarz Wojenny w Glinnej został utworzony w latach 2001–2003 z inicjatywy Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie” oraz władz gminy Stare Czarnowo przez Ludowy Niemiecki Związek Opieki nad Grobami Wojennymi (Volkbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V.). Jest jedną z trzynastu[1] niemieckich nekropolii wojennych w Polsce. W 2000 roku przeniesiono tu szczątki żołnierzy niemieckich poległych podczas II wojny światowej pogrzebane na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie. Do obecnej chwili (maj 2020) na cmentarzu pochowano 30 tys.[1] doczesnych szczątków niemieckich ofiar wojny z terenów północno-zachodniej Polski, w tym kilka tysięcy osób cywilnych. Po pochówku ponad 2100 cywili z Malborka w sierpniu 2009 zmieniono nazwę z „Cmentarz Żołnierzy Niemieckich” na „Niemiecki Cmentarz Wojenny”.

Cały cmentarz może pomieścić ponad 32 tys. pochówków. Oficjalne otwarcie Cmentarza Wojennego Żołnierzy Niemieckich w Glinnej nastąpiło 15 lipca 2006 roku, wcześniej w 2000 roku szczątki żołnierzy niemieckich poległych podczas II wojny światowej zostały przeniesione z Cmentarza Centralnego w Szczecinie do Glinnej.

Inne zabytki i obiekty historyczne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kolejne pogrzeby w Glinnej, 24kurier.pl [dostęp 2020-05-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]