Glinnik (powiat tomaszowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Glinnik
Glinnik
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat tomaszowski
Gmina Lubochnia
Sołectwo Glinnik
Liczba ludności (2006) 570
Strefa numeracyjna 44
Kod pocztowy 97-217
Tablice rejestracyjne ETM
SIMC 0544496
Położenie na mapie gminy Lubochnia
Mapa lokalizacyjna gminy Lubochnia
Glinnik
Glinnik
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tomaszowskiego
Glinnik
Glinnik
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Glinnik
Glinnik
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Glinnik
Glinnik
Ziemia51°33′58″N 20°06′43″E/51,566111 20,111944

Glinnikwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Lubochnia.

Wieś leży około 7 km na południowy wschód od Lubochni (siedziba gminy). W oddali o 9 km na północny wschód od centrum Tomaszowa Mazowieckiego (siedziba powiatu) oraz do Łodzi (stolica województwa) wynosi 51 km miasto leży na północny zachód od wsi.

We wsi znajduje się szkoła podstawowa, ochotnicza straż pożarna (remiza), tartak, świetlica wiejska, przychodnia lekarska i sklep spożywczy.

Przez miejscowość przebiega linia kolejowa nr 53 Tomaszów Mazowiecki-Spała.

Na wschodnim krańcu graniczy ze Spalskim Parkiem Krajobrazowym i Puszczą Pilicką.

Niecałe kilometr od Glinnika znajdowały się dwa schrony bojowe. Jeden został wysadzony i jest w znacznym stopniu zniszczony, zachowały się dwa otwory strzelnicze. Drugi położony w dawnej żwirowni, a obecnie wysypisku śmieci został wykopany i przesunięty, stoi poniżej naturalnego ukształtowania terenu. Bunkier ma trzy otwory strzelnicze.

Miejscowość ma połączenie autobusowe, w którym włączona jest do sieci MZK Tomaszów Mazowiecki (linia nr 35) i prywatne busy.

Wieś królewska w tenucie inowłodzkiej w powiecie brzezińskim województwa łęczyckiego w końcu XVI wieku[1].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa piotrkowskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1827 roku we wsi było 9 domów i 71 mieszkańców, a w roku 1880 12 domów i 151 mieszkańców. W tym czasie był tu folwark z gorzelnią i 395 mórg włościańskich.

Pod koniec XIX w. wieś należała do parafii w Rzeczycy, natomiast w 1985 roku XX w. wieś należy do parafii Spały.

Obok miejscowości w 1925 roku zbudowano tam lotnisko wojskowe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 65