Glinno (wieś w województwie łódzkim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Glinno
Glinno
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat sieradzki
Gmina Warta
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-290
Tablice rejestracyjne ESI
SIMC 0715236
Położenie na mapie gminy Warta
Mapa lokalizacyjna gminy Warta
Glinno
Glinno
Położenie na mapie powiatu sieradzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sieradzkiego
Glinno
Glinno
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Glinno
Glinno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Glinno
Glinno
Ziemia51°44′15″N 18°40′13″E/51,737500 18,670278

Glinnowieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Warta[1]. Leży nad wschodnim skrajem tzw. cofki zbiornika Jeziorsko.

Wieś królewska w tenucie warckiej w powiecie sieradzkim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku[2]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Na terenie wsi znajduje się kaplica należąca do parafii pw. św. Stanisława BM w Brodni.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzmiankowana w dokumentach od 1265 r. Archeolodzy zidentyfikowali tu osadę (na łąkach) z okresu rzymskiego (I-IV w n.e.), cmentarzysko z okresu halsztackiego (600 lat p.n.e.) i stanowisko z okresu wczesnośredniowiecznego (w miejscu zniszczonego kościoła).

Od 1494 r. wieś była królewszczyzną, wcześniej – własnością rycerską. Od 1856 r. ustanowiono tu majorat rosyjskiego gen. A. Pleszczejewa. Już w XVI wieku był tu kościół parafialny, później filialny parafii Brodnia. Ostatni, drewniany kościół św. Wita i Modesta, ufundowany przez Jakuba Głowaczewskiego w 1734 r. został uszkodzony w czasie ciężkich walk o Glinno w dniach 4-5 września 1939 r., a następnie rozebrany w 1943 r.[3]

W wojnie 1939 r. po stronie polskiej walczył tu 28 Pułk Strzelców Kaniowskich z Łodzi i część Kresowej Brygady Kawalerii, a po stronie niemieckiej 24 Dywizja Piechoty z Chemnitz i 30 Dywizja Piechoty z Lubeki[4].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Na zboczu rozległej doliny Warty widoczne sześć polskich schronów bojowych dla obsługi ciężkich karabinów maszynowych. Na jednym z nich (przy końcu drogi polnej łączącej pd. skraj wsi z zalewem) tablica ufundowana w 1997 r. z napisem: „Tu zginęli żołnierze Armii Krajowej w walce z najeźdźcą niemieckim dnia 21 I 1945 r. Jan Pawlik ps. „Brzoza”, lat 42, Stanisław Pawlik, lat 20. Mieszkańcy wsi Glinno”[5].

Na miejscowym cmentarzu dwie mogiły kryjące szczątki ok. 200 polskich żołnierzy. Obok pomnik z wyobrażeniem trzech bagnetów, wykonany staraniem gminy w 1973 r., odrestaurowany i ponownie odsłonięty w 1996 r.[6][7]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2014-03-31].
  2. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 65
  3. Dane z historii Glinna
  4. Bój o rzekę Wartę 4-5 września 1939
  5. Schrony w Glinnie
  6. Cmentarz w Glinnie w wykazie miejsc spoczynku żołnierzy polskich poległych w czasie kampanii wrześniowej 1939 roku
  7. Zdjęcie pomnika na stronie gminy Warta