Globalny model klimatu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Globalny model klimatu – model numeryczny opisujące atmosferę, ocean i procesy geochemiczne w przyrodzie.

Siatka globalnego modelu klimatu

Globalny model klimatu jest oparty na podstawowych prawach fizyki, chemii, oraz opisie przepływu cieczy jakimi są powietrze i woda. W ogólnych modelach klimatu atmosfera jest zdyskretyzowana trójwymiarową siatką punktów, na których rozwiązywane są równania ruchu i opisywane procesy fizyczne. Wyniki z modelu są analizowane metodami graficznymi i statystycznymi. Model atmosferyczny oblicza takie wielkości jak prędkość i kierunek wiatru, przepłw ciepła, procesy radiacyjne w atmosferze, rozkład wilgotności, hydrologia na powierzchni Ziemi. Globalny model klimatu (GCM) opisuje atmosferę i oceany planety na podstawie rozwiązania równan Naviera Stokesa na obracającej się sferze. Równania te tworzą złożony system numeryczny, który jest rozwiązywany zazwyczaj za pomocą symulacji komputerowych. Globalne modele atmosfery (AGCM) i oceanu (OGCM) są głównymi składnikami globalnego modelu klimatu. Złączone razem noszą nazwę atmosferyczno-oceanicznego globalnego modelu klimatu (AOGCM). W latach 2007-2013 rozwijane są także globalne modele całej Ziemi (Earth System Models), które uwzględniają obieg węgla w atmosferze i oceanie czyli procesy geochemiczne. Globalne modele klimatu uwzględniają także pokrywę lodową oraz procesy na powierzchni lądów. Globalne modele klimaty wywodzą się z globalnych prognoz pogody, gdzie używane są modele cyrkulacji globalnej. Jeden z pierwszych modeli stworzonych specjalnie do badań klimatycznych był oparty na pracach Syukuro Manabe oraz Kirka Bryana w Geophysical Fluid Dynamics Laboratory.

Akronimy[edytuj | edytuj kod]

Skrótowiec GCM początkowo oznaczał "general circulation model" - model ogólnej cyrkulacji. Obecnie coraz częściej używana jest nazwa "global climate model" (globalny model klimatu).