Glory World Series

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

GLORY (dawniej Glory World Series) − organizacja promująca zawodowy kick-boxing z siedzibą w Singapurze. Należy do powiązanej z holenderską grupą Golden Glory spółki Glory Sports International. Przewodniczącym jest Pierre Andurand, dyrektorem wykonawczym (CEO) Jon Franklin, kierownikiem Scott Rudmann, matchmakerem Cor Hemmers.

Historia[edytuj]

W 1999 Baastian "Baas" Boon założył grupę promotorską o nazwie Golden Glory. Od 2006 roku rozpoczął organizowanie gal sztuk walki Ultimate Glory (od 2010 United Glory) na których promowane były pojedynki m.in. w formułach kickboxingu oraz MMA.

W 2011 francuski przedsiębiorca Pierre Andurand wraz z Marcusem Luerem (Total Sports Asia) oraz Scottem Rudmannem (Nectar Capital) bezskutecznie próbowali nabyć prawa do marki od K-1 które od 2010 borykało się ze sporymi problemami finansowymi[1].

W połowie 2012 Andurand wraz z resztą inwestorów powołał do życia spółkę Glory Sports International, a jeszcze w tym samym roku wykupił największego europejskiego konkurenta - It's Showtime oraz związał się z grupą Baasa Boona Golden Glory tworząc organizację GLORY World Series która w połączeniu z zapaścią finansową K-1, stała się wiodącą organizacją zawodowego kick-boxingu na świecie[2].

W maju 2014 podpisano wieloletnią umowę z amerykańską stacją Spike TV na transmisję gal w USA[3]. 19 września 2015 zorganizowano przy współpracy z Bellator MMA galę kickboxingu i MMA - Dynamite[4].

Do tej pory odbyło się 33 gale pod szyldem Glory World Series m.in. na terenie Włoch, Turcji, Japonii czy USA.

Z Glory związane są (lub były) największe gwiazdy oraz czołowi zawodnicy na świecie m.in.: Semmy Schilt, Rico Verhoeven, Mirko Filipović, Giorgio Petrosyan, Remy Bonjasky, Albert Kraus, Tyrone Spong, Peter Aerts, Jérôme Le Banner, Gökhan Saki, Daniel Ghiţă czy Yoshihiro Satō.

Aktualni mistrzowie[edytuj]

Kategoria Waga Mistrz Od Obrony tytułu
Ciężka ponad 95 kg (+ 209 lb) Holandia Rico Verhoeven 21 czerwca 2014 5
Półciężka do 95 kg (209 lb) Rosja Artiom Wachitow 12 marca 2016 1
Średnia do 85 kg (187 lb) Holandia Jason Wilnis 9 września 2016 0
Półśrednia do 77 kg (170 lb) Holandia Nieky Holzken 7 sierpnia 2015 3
Lekka do 70 kg (155 lb) Tajlandia Sitthichai Sitsongpeenong 25 czerwca 2016 0
Piórkowa do 66 kg (143 lb) Holandia Robin van Roosmalen 21 października 2016 0

Waga ciężka (+95 kg)[edytuj]

Nr Mistrz Od Do Miejsce Obrony tytułu
1. Holandia Semmy Schilt
(pok. Errola Zimmermana)
26 maja 2012 26 czerwca 2013 Sztokholm (Glory 1)
Schilt zakończył karierę z powodów zdrowotnych i zwakował tytuł[5].
2. Holandia Rico Verhoeven
(pok. Daniela Ghiţę)
21 czerwca 2014 nadal Inglewood (Glory 17)
  • #1 pokonał Errola Zimmermana, 6 lutego 2015 (Glory 19)
  • #2 pokonał Benjamina Adegbuyia, 5 czerwca 2015 (Glory 22)
  • #3 pokonał Benjamina Adegbuyia, 4 grudnia 2015 (Glory 26)
  • #4 pokonał Mladena Brestovaca, 12 marca 2016 (Glory 28)
  • #5 pokonał Andersona Silvę, 9 września 2016 (Glory 33)

Waga półciężka (-95 kg)[edytuj]

Nr Mistrz Od Do Miejsce Obrony tytułu
1. Turcja Gökhan Saki
(pok. Tyrone Sponga)
12 kwietnia 2014 27 lipca 2015 Stambuł (Glory 15)
Tytuł został odebrany Sakiemu w związku z jego nieaktywnością[6].
2. Brazylia Saulo Cavalari
(pok. Zacka Mwekassę)
19 września 2015 12 marca 2016 San Jose (Bellator MMA & Glory: Dynamite 1)
3. Rosja Artiom Wachitow 12 marca 2016 nadal Paryż (Glory 28)
  • #1 pokonał tymczasowego mistrza Zacka Mwekassę, 5 listopada 2016 (Glory 35)
- Demokratyczna Republika Konga Zack Mwekassa
(pok. o tymczasowy tytuł Mourada Bouzidiego)
25 czerwca 2016 5 listopada 2016 Amsterdam (Glory 31)

Waga średnia (-85 kg)[edytuj]

Nr Mistrz Od Do Miejsce Obrony tytułu
1. Rosja Artiom Lewin
(pok. Joe Schillinga)
21 czerwca 2014 26 lutego 2015 Inglewood (Glory 17)
2. Kanada Simon Marcus 26 lutego 2015 9 września 2016 Hoffman Estates (Glory 27)
  • #1 pokonał Dustina Jacoby, 13 maja 2016 (Glory 30)
3. Holandia Jason Wilnis 9 września 2016 nadal Trenton (Glory 33)

Waga półśrednia (-77 kg)[edytuj]

Nr Mistrz Od Do Miejsce Obrony tytułu
1. Belgia Marc de Bonte
(pok. Karapeta Karapetjana)
3 maja 2014 21 czerwca 2014 Broomfield (Glory 16)
2. Kanada Joseph Valtellini 21 czerwca 2014 4 czerwca 2015 Inglewood (Glory 17)
Valtellini zwakował tytuł z powodów zdrowotnych[7].
3. Holandia Nieky Holzken
(pok. Raymonda Danielsa)
7 sierpnia 2015 nadal Las Vegas (Glory 23)
  • #1 pokonał Murthela Groenharta, 4 grudnia 2015 (Glory 26)
  • #2 pokonał Yoanna Kongolo, 16 kwietnia 2016 (Glory 29)
  • #3 pokonał Murthela Groenharta, 21 października 2016 (Glory 34)

Waga lekka (-70 kg)[edytuj]

Nr Mistrz Od Do Miejsce Obrony tytułu
1. Gruzja Dawit Kiria
(pok. Andy'iego Ristie)
8 marca 2014 7 listopada 2014 Zagrzeb (Glory 14)
2. Holandia Robin van Roosmalen 7 listopada 2014 25 czerwca 2016 Oklahoma City (Glory 18)
3. Tajlandia Sitthichai Sitsongpeenong 25 czerwca 2016 nadal Amsterdam (Glory 31)

Waga piórkowa (-65 kg)[edytuj]

Nr Mistrz Od Do Miejsce Obrony tytułu
1. Kanada Gabriel Varga
(pok. Mosaba Amraniego)
3 kwietnia 2015 6 listopada 2015 Dubai (Glory 20)
2. Ukraina Serhij Adamczuk 6 listopada 2015 22 lipca 2016 Mediolan (Glory 25)
  • #1 pokonał Mosaba Amraniego, 12 marca 2016 (Glory 28)
3. Kanada Gabriel Varga 6 listopada 2015 21 października 2016 Norfolk (Glory 32)
4. Holandia Robin van Roosmalen 21 października 2016 nadal Broomfield (Glory 34)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]