Gloster CXP-1001

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gloster CXP-1001
Dane podstawowe
Państwo  Chiny
Producent Gloster Aircraft Company
Typ myśliwiec
Konstrukcja metalowa
Załoga 1
Dane techniczne
Napęd 1 x Silnik turboodrzutowy Rolls-Royce Nene
Ciąg 22,5 kN
Wymiary
Rozpiętość 11,58 m
Długość 12,75 m
Wysokość 4,51 m
Powierzchnia nośna 33,40 m²
Masa
Startowa 8415 kg
Osiągi
Prędkość maks. 960 km/h
Pułap praktyczny 12 200 m
Zasięg 1600 km (z dwoma zewnętrznymi zbiornikami)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
4 x działka 20 mm
Użytkownicy
Republika Chińska

Gloster CXP-1001 – niezrealizowany projekt chińskiego, lekkiego myśliwca z napędem odrzutowym.

Historia[edytuj]

W 1946 roku do Wielkiej Brytanii udała się rządowa delegacja z Chin. Jej celem było znalezienie wytwórni zdolnej do podjęcia się zaprojektowania odrzutowego myśliwca, wybudowania prototypu a następnie pomocy w uruchomieniu jego licencyjnej produkcji w Chinach. Zadania podjęła się firma Gloster Aircraft Company. Nowa maszyna, która otrzymała oznaczenia CXP-1001 (Chinese Experimental Pursuit) miała być tania w budowie i eksploatacji oraz charakteryzować się prostą konstrukcją, umożliwiającą szybkie podjęcie masowej produkcji w Chinach. Do 1948 roku zbudowano makietę naturalnej wielkości nowego samolotu oraz niektóre jego elementy. Niestety dla projektu w 1949 roku w Chinach upadł zleceniodawca całego przedsięwzięcia, rząd Kuomintangu, a władzę przejęli komuniści Mao Zedonga, niezainteresowani prowadzeniem dalszych prac. Po ewakuacji rządu na Tajwan, ochronę przestrzeni powietrznej i zadania myśliwskie przejęły na siebie pozyskane w ramach pomocy wojskowej od Stanów Zjednoczonych amerykańskie maszyny. Tym samym cały program samolotu, który w przypadku jego realizacji, byłby pierwszym odrzutowym chińskim samolotem został anulowany.

Konstrukcja[edytuj]

CXP-1001 był całkowicie metalowym, wolnonośnym średniopłatem. Do napędu maszyny miał służyć pojedynczy silnik turboodrzutowy Rolls-Royce Nene. Dostęp do jednostki napędowej realizowany miał być poprzez zdejmowanie całej tylnej sekcji samolotu wraz z usterzeniem. Wlot powietrza do silnika umieszczono w dziobie samolotu. Podobne rozwiązanie zastosowano w samolocie MiG-15. Dysza wylotowa silnika umieszczona pod usterzeniem maszyny. Usterzenie poziome zamontowane w połowie wysokości statecznika pionowego. Podwozie chowane, trójzespołowe z przednim podparciem. Przednie do wnęki w kadłubie, główne, składane na bok do wnęk w skrzydłach samolotu. Planowano zainstalować w dziobie samolotu cztery działka kalibru 20 mm - dwa nad wlotem powietrza a kolejne dwa pod nim.

Bibliografia[edytuj]

  • Z archívů, "Letectvi Kosmonautika", nr 14 (1984), s. 35, ISSN 806 46 806.

Linki zewnętrzne[edytuj]